(1086 S. K. m. 438) (4743 S. K. m. 6)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 12. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 30.12.2002 tarih ve 2001/619 - 2002/1116 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dilek Çakıroğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin alacağı nedeniyle dava dışı borçlu şirketten icra yoluyla haczettiği mobilyaları davalıya ait depoya teslim ettiğini, davalının depoda iyi korumamasından dolayı malların değerinin azaldığını ileri sürerek, 4.270.000.000.-TL. nın eşyaların davalıya teslim tarihi olan 18.02.1999 tarihinden itibaren işleyecek % 80 reeskont oranında faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı vekili, eşyaların 23.08.2000 tarihinde davacı tarafından görülerek ihtirazi kayıtsız teslim alındığını, 1 yılı aşkın süre depoda kalan malların davada herhangi bir zarara uğramadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere göre, yediemin deposu işletmeciliği yapan davalının depolama sırasında mobilyaları üst üste koyarak hasarlanmasına sebebiyet verdiği, % 90 oranında kusurlu olduğu, bilirkişi raporunda belirtilen hasar miktarı daha fazla ise de davacı talebinin % 90'ından davalının sorumlu tutulması gerektiği, davacının ihtarı gereği davalının 07.08.2001 tarihinde temerrüde düştüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 3.848.000.000.-TL. nın temerrüt tarihi olan 07.08.2001 tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davacı banka, 21.06.2001 tarihli ihtarnamesiyle davalıdan yedieminlik görevini yerine getirmede kusurlu davrandığı için eşyaların değer kaybetmesi nedeniyle 4.270.0000.000.-TL. nın 7 gün içinde ödenmesini istemiş, ihtarname davalıya 26.06.2001 tarihinde tebliğ edilmiştir. O halde davalı 04.07.2001 tarihinde temerrüde düşmüştür. Mahkeme kararında da davacının gönderdiği ihtarname gereği davalının temerrüde düştüğü belirtilmişse de dava tarihi olan 07.08.2001 tarihinden itibaren faiz yürütülmüştür. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, HUMK. nun 438/7 nci maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması cihetine gidilmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte belirtilen nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 1 nci maddesindeki 07.08.2001 ibaresi çıkarılarak yerine 04.07.2001 ibaresi yazılarak hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, 4743 sayılı Yasa'nın 6 ncı maddesinin B/4 bendi gereğince, Emlak Bankası yargı harçlarından muaf olduğundan, harç alınmasına mahal olmadığına, 01.12.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy