(1086 S. K. m. 436)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 4. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 25.12.2002 tarih ve 1997/195 - 2002/774 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekillerince ayrı ayrı istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi B. Ş. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü.
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin 1984 yılından bu yana banyo dolapları ve aksesuarları konusunda üretim yaptığını, Lider markasıyla birçok ürün sunduğunu, davalının müvekkile ait ürünlerin taklitlerini kendi tasarımlarıymış gibi tescil başvurusunda bulunduğunu, tescile itiraz ettiklerini, 3 nolu asarım yönündeki itirazlarının kabul edildiğini, 16, 17 ve 18 nolu tasarımlara ilişkin itirazlarının ise ret edildiğini, kararın haksız olduğunu iddia ederek, davalının 16, 17 ve 18 nolu tasarım tescil belgelerinin, Türk Patent Enstitüsü Başkanlığı Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun 30.01.1997 tarih ve T-1 sayılı kararının iptallerine ve bu tasarımlara ilişkin belgelerin davacıya devrine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Türk Patent Enstitüsü Başkanlığı vekili, husumetin kendilerine düşmeyeceğini, tescili yapılan tasarımların ayırt edici özelliklere sahip bulunduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.
Diğer davalı vekili, tasarımların taklit olmadığını, benzerliklerin küçük ayrıntılarla mümkün olabileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunmalar, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi kurulu raporuna göre, davacının tasarıma konu malları davalı firmanın başvurusundan 1 yıl önce kamuya sunduğu, davacı ürünleri ile davalı tasarımlarının karşılaştırılmasında benzerliğin çok olduğu, farklılığın küçük ayrıntılarda bulunduğu, benzerliğin fazlalığı karşısında tüketicinin ayırt etme güçlüğü çekeceği, tasarımların başvuru tarihinden evvel kamuya sunulduğu, devir talebinin mümkün olmadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun 30.01.1997 tarih T-1 sayılı kararının iptali ve 77/16, 17 ve 18 nolu tasarımların hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, davacının diğer istemlerinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin ayrı ayrı tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin ayrı ayrı bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün onanmasına, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 04.12.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy