(6762 S. K. m. 1301) (818 S. K. m. 41, 42) (4721 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Kütahya Asliye 1. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 28.01.2002 tarih ve 2001/91-2002/43 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Engin Koç vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan dava konusu meblağ 800.000.000 TL nin altında bulunduğundan HUMK.nun 3156 sayılı kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gürkan Gençkaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacının TTK.nun 1301.maddesi hükmüne dayalı olarak davalılar aleyhine açtığı rücu davası sonucunda mahkemece davanın kısmen kabulüne dair tesis edilen hüküm, Davalı Engin E. tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan rücu davasıdır.
Medeni Kanunun 6. Maddesine göre taraflardan her biri iddiasını ispatla yükümlüdür. Davacı, sigortalı araçta meydana gelen gerçek zarar miktarını ispatla yükümlüdür. Borçlar Kanununun 41 maddesine göre haksız bir şekilde diğer bir kimseye zarar veren bir şahıs o zararın tazmini ile yükümlü olup, aynı kanunun 42. Maddesine göre tespit edilecek gerçek zarar miktarını tazmin ile yükümlüdür. İstem haksız fiilden kaynaklanmış olmakla araçtaki hasarın her türlü delil ile kanıtlanması mümkündür.
Dosyada bulunan belgelere ve alınan bilirkişi raporuna göre zararın iki ayrı aşamada meydana gelen kazalar neticesinde oluştuğu, buna göre davacıya sigortalı aracın tek taraflı olarak neden olduğu kazada aracın direğe çarparak hasarlandığı, bunu takiben 15 dakika sonra olay yerine gelen davalının da duramayarak daha önce kaza yapmış olan sigortalıya arkadan çarpmış olduğu anlaşılmaktadır.
Bu durumda davalı araç sürücüsü sadece kendi verdiği zarar miktarından sorumlu olup daha önce meydana gelen kaza nedeniyle oluşan hasardan sorumlu bulunmamaktadır. O halde mahkemece taraflara ikinci kazada davalının verdiği zarar yönünden delillerini sunma imkanı verilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Engin E.'un temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15.12.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy