(818 S. K. m. 41, 43, 49)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 4. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 17.04.2002 tarih ve 1998/1762-2002/385 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi G. G. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacılar, davalı şirketten Türkiye'den İsviçre'ye uçak ile gitmek üzere bilet aldıklarını, uçuştan iki saat önce havaalanına gelip, 45 dakika önce bilet işlemlerini yaptırmak üzere müracaat etmelerine rağmen davalı görevlilerinin oyalayıcı eylemleri sonucunda biletlerine 45 dakika önce müracaat edilmediği kaşesinin vurularak uçmalarına izin verilmediğini, yapılan müracaat üzerine İstanbul aktarmalı uçuş yaptırılacağının söylenerek bilet farkı alındığını, İstanbul da bir gün beklemek zorunda kaldıklarını ileri sürerek, bilet farkı, konaklama, yeme içme ve eşya taşıma masrafları 2000 İsviçre Frangı ile her bir davacı için 100.000.000.-TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacıların uçağın kalkış saatinden 30 dakika önce bilet işlemlerini yaptırmak üzere müracaat ettiklerini, usul ve kaidelere riayet etmeyen davacıların rezervasyonlarının iptal edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, davacıların makul süre içinde havaalanına gelmelerine rağmen yoğun yolcu trafiği nedeni ile işlemlerinin geç yapılması sonucunda uçağa yetişemedikleri, bir sonraki gün yolculuk için alınan bilet farkından davalının sorumlu olduğu, konaklama bedelinin kanıtlanamamış olduğu, davalı şirketin davacıları çözümsüz bırakmaması nedeniyle manevi tazminat verilmesine gerek bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 127.140.000.-TL.'nin davalıdan tahsiline, diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15.12.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy