(6762 S. K. m. 1301) (2918 S. K. m. 99)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 22. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 19.02.2003 tarih ve 2002/330 - 2003/48 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dilek Çakıroğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacının, TTK. nun 1301 nci maddesi hükmüne dayalı olarak davalı taraf aleyhine açtığı rücu davası sonucunda mahkemece davanın kabulüne dair tesis edilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen davalı Hazin vekilinin tüm, davalı Ş. Sigorta A.Ş. vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davacı vekili, davalıların malik ve trafik sigortacısı oldukları aracın müvekkili şirkete kasko sigortalı araca verdiği zararın rucüen tahsilini istemiştir. Davalı Ş. Sigorta A.Ş.nin temerrüdü 2918 sayılı Yasa'nın 99 ncu maddesine göre belirlenmelidir. Anılan hükümde sigortacının kendisine tazminat ödenmesi için gerekli ihbar yapılıp, belgelerin ibrazından itibaren 8 iş günü içinde ödeme yapacağı belirtilmiştir. Dosyada, davacının bu davalıya 14.02.2001 tarihli başvuru yazısı bulunmakla birlikte bu yazının tebliğ edildiğine dair belge yoktur.
Mahkemece yukarıda belirtilen yasa hükmü gereğince tebliğ tarihi araştırılıp bu tarihe 8 iş günü ilavesiyle davalı sigortanın temerrüt tarihi belirlenmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde başvuru yazısının gönderilme tarihine 8 gün eklenerek 22.02.2001 tarihinden itibaren faizle sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte belirtilen nedenlerle davalı Hazine vekilinin tüm, davalı Ş. Sigorta A.Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı sigorta şirketi vekilinin temyiz itirazının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı sigorta şirketine iadesine, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 19.01.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy