(2004 S. K. m. 67) (1163 S. K. m. 12)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Mersin Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 08.11.2002 tarih ve 2001/870-2002/783 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ata Durak tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif ortağı iken 1997 yılında ortaklıktan ayrıldığını, toplam 938.000.000 TL. aidat ödemesinin iadesi amacıyla icra takibine girişildiğini, davalının asıl borcu kabul ettiği halde faiz talebine itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptalini ve % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının 8.3.1997 tarihinde ortaklıktan ayrıldığını, bu tarihten sonra müvekkil aleyhine girişilen icra takipleri ve iflas davası nedeniyle kooperatif varlığının tehlikeye düşmesi üzerine 15.05.1994 tarihli genel kurulda verilen yetkiye dayanılarak yönetim kurulunca ödemelerin üç yıl süreyle ertelendiğini, bu nedenle faiz talebinin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı kooperatifçe alınan erteleme kararlarının ana sözleşme ve yasaya aykırı bulunduğu, Kooperatifler Kanunu'nun 12. maddesi nazara alınarak takip tarihi itibariyle davacının faiz alacağının 1.717.061.110 TL. olduğu gerekçesiyle, davalının faize itirazının anılan meblağda iptaline, takibin faiz olarak bu miktardan devamına, itirazın iptal edilen kısmının % 40'ı oranında tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 69.521.294 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10.06.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy