(6100 S. K. m. 370)
YARGITAY KARARI
Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 6. Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.12.2002 tarih ve 2000/780-2002/751 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin A.B.D.den Ankara’ya uçak ile gelirken yanında bulunan kurt köpeğinin de bagaja alınması için işlemlerin yapıldığını, Ankara’ya geldiklerinde köpeğin uçağa alınmadığını öğrendiklerini, yapılan telefon görüşmeleri sonucunda müvekkilinin kızının köpeği almak ve göndermek için masraflar yaptığını, ailenin bir ferdi gibi olan köpeğin A.B.D.de kalması nedeniyle müvekkilinin büyük keder ve üzüntü yaşadığını ileri sürerek, 694 Dolar ile 1.000.000.000 TL. manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, Varşova Konvansiyonu uyarınca süresi içerisinde ihbar yapılmamış olması nedeniyle davacının dava açma hakkı bulunmadığını, geç getirilmesi nedeniyle köpeği pilotun uçağa almadığını, kusurları olmadığını, manevi tazminat koşulları bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacıya ait biletli köpeğin yolcunun bindiği uçağa alınmayarak taşımanın gerçekleştirilmemiş olmasında davalının ihmali ve kusuru bulunduğu, davacının yapmış olduğu harcamaların makul olduğu, taşıma gerçekleştirilmediğinden sınırlı sorumluluğun olamayacağı, davacının manevi zararının doğduğu ve şahsiyet haklarına tecavüz edildiğini ispat edilmediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 694 Dolar’ın davalıdan tahsiline, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 17.470.000 lira temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 2.200.000 lira temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 26.01.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)