(554 S. KHK. m. 5, 6, 7, 11, 43/a)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Bursa Asliye 2.Ticaret Mahkemesi'nce verilen 31.03.2003 tarih ve 2001/693 - 2003/144 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi A. Altun tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin 1984 yılından itibaren koltuk işi ile uğraştığını, davalı tarafından 1998-1999-2000 yıllarında tescil edilen endüstriyel tasarımlarına tecavüzde bulunduğu iddiası ile müvekkili aleyhine men-i müdahale ve tazminat davası açıldığını, davalı şirket tarafından alınan tescil belgesine konu ürünlerin yenilik vasfı bulunmadığını, bu ürünlerin gerek müvekkili gerekse başka kişiler tarafından çok daha önce kamuya sunulduğunu ileri sürerek, davalı adına tescilli 03.03.1998, 22.09.1999, 28.01.2000 ve 31.01.2000 tarihli çoklu endüstriyel tasarımların tümünün iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davalı adına tescil edilen tasarımların yeni ve ayırt edici nitelikte olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davaya konu ürünlerin davacı ve dava dışı firmalar tarafından, davalının endüstriyel tasarım tescil belgesini almadan önce kamuya sunulduğu, üretiminin yapıldığı ve özgün tasarımlar olmadığı, bu nedenle anonim hale geldikleri, yeni ve ayırt edici niteliklere sahip olmadığı, 554 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 43/a maddesine göre hükümsüz olduğu gerekçesiyle, davalının Türk Patent Enstitüsü Başkanlığı'nca 03.03.1998, 22.02.1999, 28.01.2000 ve 31.01.2000 tarihinde tescil edilen çoklu endüstriyel tasarımların 554 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 5, 6 ve 43 ncü maddeleri uyarınca hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.
Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava, davalıya ait endüstriyel tasarım tescilinin hükümsüzlüğüne karar verilmesi istemine ilişkindir.
Davacı vekili dava dilekçesinde davalı tarafından 1998, 1999 ve 2000 yıllarında endüstriyel tasarım tescil belgesi ile koruma altına alınan çoklu tasarımların, tescilden daha önce Türkiye'de ve Dünya'da kamuya arz edilmiş olduğunu, dolayısıyla tasarımların yenilik vasfının bulunmadığını ileri sürerek, bu konuda broşür ve faturalar ibraz etmiştir.
Bir endüstriyel tasarımın tescil edilebilmesi için, 554 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 5, 6 ve 7 nci madde hükümleri uyarınca, o tasarımın yeni ve dünyanın herhangi bir yerinde daha önce kamuya sunulmamış olması gerekir. Aynı kararnamenin Korumanın Kapsamının Belirlenmesi başlığını taşıyan 11 nci maddesinde de bir tasarımın koruma kapsamı belirlenirken, 7 nci maddeye uygun olarak o tasarımın bilgilenmiş kullanıcı üzerine yarattığı genel izlenimle bariz bir benzerlik gösteren bütün tasarımların dikkate alınacağı gibi, kıyaslanan tasarımların farklılıklarından çok, ortak özelliklerine ağırlık verilir.
Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, yapılan inceleme davalının savunmalarını karşılar nitelikte olmayıp, hüküm vermeye yeterli değildir. Bilirkişi raporunda davalı tasarımına benzer olduğu iddia edilen broşürler incelenmiş ise de, incelenen broşürlerin hangi tarihli olduğu belli olmadığı gibi, davalıya ait tasarımlardan 006029/3, 5, 6, 7; 004152/1, 2, 3, 5, 6, 7 no'lu kısımları ile 007705 ve 007703 nolu tasarımların tümü ile inceleme dışı bırakıldığı anlaşılmaktadır.
O halde mahkemece, içerisinde hukukçu ve dava konusu tasarım ile ilgili uzmanın bulunduğu yeni bir bilirkişi kurulu vasıtasıyla gerek davalı tasarımlarının ve gerekse davacı tarafından sunulan kanıtlar incelenmek, davalının itirazlarının karşılanmak ve ceza dosyasında alınan raporun da tartışılmak suretiyle davalı tasarımının yenilik ve ayırt edicilik vasfının bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10.02.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy