(4077 S. K. m. 10/A, 23)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka 1.Sulh Hukuk Mahkemesi'nce verilen 29.04.2003 tarih ve 2003/11 - 2003/532 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi A. Altun tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı bankanın Karşıyaka şubesinden verilen kredi kart sahibi olduğunu, kredi kartı borcunun ödenmesinde gecikme halinde gecikme faizi yanında gecikme ücreti adı altında bir miktar ilave komisyon tahsil eden davalının müvekkilinden fazla para tahsil ettiğini ileri sürerek, 320.157.500.-TL. nın faiziyle birlikte istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı bankanın sözleşme ve mevzuata uygun olarak tahsilat yaptığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dava, davacının davalı bankadan aldığı kredi kartı nedeniyle, gecikme faizi yanında, gecikme ücreti adı altında fazladan tahsil edilen bedelin istirdadı istemine ilişkindir.
Kredi kartlarına ilişkin düzenlemenin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 10/A maddesinde yapılmış bulunmasına ve aynı kanunun 23 ncü maddesinin ilk fıkrasında bu kanunun uygulanması ile ilgili olarak çıkacak her türlü ihtilaflara Tüketici Mahkemeleri'nde bakılacağının açıkça belirtilmiş bulunmasına, Hakimler Savcılar Yüksek Kurulu'nun 25.01.2001 gün ve 59-60 sayılı kararından, İzmir Tüketici Mahkemesi'nin görev alanının, İzmir Büyükşehir Belediye sınırları içerisi olduğunun anlaşılmış olmasına göre, mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
2- Bozma sebep ve şekline göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 17.02.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy