(4077 S. K. m. 10, 23)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 10. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 21.05.2002 tarih ve 2001/343-2002/419 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Bayındırbank A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Mutlupınar Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan dövize endeksli otomobil kredisi kullandığını, geri demelerini düzenli olarak yaptığını ancak Şubat 2001 krizi nedeniyle dolarda meydana gelen aşırı yükselme nedeniyle işlem temelinin çöktüğünü ileri sürerek kredi sözleşmesinin günün koşullarına uyarlanmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, uyarlama koşullarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının kullanmış olduğu kredinin 4077 sayılı yasanın 10. maddesinde belirtilen Tüketici kredilerinden olduğu, ihtilafın Tüketici Yasası kapsamında kaldığı bu nedenle anılan yasanın 23. maddesi uyarınca davada Tüketici Mahkemesi'nin görevli olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine, dosyanın talep halinde görevli İstanbul Tüketici Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı Bayındırbank A.Ş. vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davalı Bayındırbank A.Ş.vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Bayındırbank A.Ş. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Bankalar Kanunu'nun 4672 sayılı yasayla değişik 14/5-c maddesi gereğince Bayındırbank A.Ş.den harç alınmasına mahal olmadığına, 10.06.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy