(818 S. K. m. 21) (1086 S. K. m. 434, 440, 442)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Karaman Asliye 2. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 27.03.1999 gün ve 1995/218 - 1999/360 sayılı kararı onayan Daire'nin 11.06.2002 gün ve 2002/5330 - 2002/6027 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin babası Ziya Aydın'ın Bifa Bisküvi A.Ş. Bifa Un A.Ş. ve Bifa Ambalaj A.Ş.'deki hisselerini dava dışı oğullarının baskısı sonucunda kızından mal kaçırmak gayesi ile davalılara çok düşük bedellerle sattığını öne sürerek, hisse devirlerinin gabin nedeniyle iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalılar, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece toplanan delillere göre davanın B.K.'nun 21. maddesinde düzenlenmiş olan bir yıllık hak düşürücü sürede açılmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiş, mahkemece temyiz harcının süresinde yatırılmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, bu karar da davacı vekilince temyiz edilmiş, Dairemizce 15.01.1985 gün 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı da gözetilip, davacı tarafın temyiz dilekçesini yasal süresinde harçlandırılmadığı gibi, temyiz defterine değil de verilmiş olduğu bir başka mahkemenin muhabere defterine kaydedilerek kendi mahkemesine gönderildiği, yukarda bahsi geçen İçt.Bir. kararında temyiz dilekçesinin süresinde temyiz defterine değil de, muhabere defterine kaydedilmesi halinde HUMK'nun 434/3 maddesinin uygulanacağı belirtilmeyip, sadece temyiz defterine kayıt hali ile sınırlı işlem olanağı gösterildiğinden davacı vekilinin temyiz istemini reddine dair 27.03.2000 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarını reddiyle bu kararın onanmasına karar verilmiştir.
Bu defa davacı vekili Dairemizin onama kararına karşı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK. nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK. nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye lira karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı yasa ile değiştirilen HUMK. nun 442/3. madde hükmü uyarınca takdiren 86.700.000.-lira para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 04.07.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy