(1086 S. K. m. 388, 389)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Aydın Asliye 2.Hukuk Mahkemesi'nce verilen 17.01.2003 tarih ve 1998/283 - 2003/11 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 24.02.2004 gününde davacı ve muk. davalı avukatı Nedim E. gelip, davalı ve muk. davacı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Y. Arslan tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, taraflar arasındaki 11.04.1996 tarihli sözleşme ile müvekkilinin ortağı bulunduğu kooperatifin inşaatının devamı süresince aidatın üç katının davalı tarafından müvekkiline verilmesinin kararlaştırıldığını, davalının Temmuz 1996'dan itibaren ödeme yapmadığını, gönderilen ihtarnamenin de sonuç vermediğini ileri sürerek, 750.000.000.- TL. nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini, birleştirilen davada ise aynı sözleşmeye dayanarak Mayıs 1997 ile Nisan 1998 arası dönem için 01.0320.000.000.- TL. nın davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının 11.04.1996 tarihli sözleşme ile üstlendiği edimlerin hiçbirisini yerine getirmediğini savunarak davanın reddini istemiş, birleştirilen dava içindeki karşılık davada ise, sözleşmenin 3/c maddesi uyarınca bir inşaatta kullanılanlar dışında kalan kalıpların 1\2'sinin müvekkiline ait olacağı öngörüldüğü halde davacının bunları alıp götürdüğünü ileri sürerek, kalıpların ve aletlerin aynen teslimini, bu mümkün olmazsa değeri olan 3.500.000.000.-TL. nın reeskont faiziyle birlikte davacı ve karşılık davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davacı karşılık davalı vekili, karşılık davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, 11.04.1996 tarihli sözleşmeye, 02.05.1996 tarihli sözleşmeye, 02.05.1996 tarihli çek alındı belgesine, banka yazısına, ilgili icra takip dosyası ve bilirkişi raporlarına göre sözleşmenin 3/c, d fıkralarında yer alan taahhütlerinden dolayı davacının davalıdan alacaklı olmadığı, karşılık davanın yerinde olduğu sonucuna varılarak asıl davanın reddine, karşılık davanın kısmen kabulü ile 1.640.000.000.- TL. nın yasal faiziyle birlikte davacı karşılık davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı karşılık davalı Ömür Ö. vekili temyiz etmiştir.
1- HUMK. nun 388 nci maddesinin 3 ncü bendi uyarınca karar gerekçesi, iki tarafın iddia ve savunmalarının özetini, uyuşmazlık konusu olan ve olmayan hususları, uyuşmazlık konuları hakkında toplanan kanıtları, bu kanıtların tartışılarak ret ve üstün tutma nedenlerini, sabit görülen olguların neler olduğunu ve bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki nedeni kapsamalıdır.
Oysa temyiz edilen karar gerekçesi yasanın buyurduğu sayılan unsurlardan hiçbirisini içermediği gibi dava konusu ve müddeabih niceliği ile ilgili olarak açılan iki davayı doğru yansıtmaktan dahi uzaktır. Asıl dava, taraflar arasındaki 11.04.1996 tarihli sözleşmenin 3/f maddesine dayandırılan 2.070.000.000.- TL. nın tahsiline ilişkin bulunmasına karşın, daha önce Aydın Asliye 1. Hukuk Mahkemesi'nce görülüp reddedilen 3/c maddesine dayalı 13.000.000.000.-TL. lık alacağa ilişkinmiş gibi gösterilmiş, sözleşmenin 3/c ve d fıkralarından doğan alacak hakkının gerçekleşmediğinden söz edilmiş, kısmen kabul edilen karşılık dava ile ilgili olarak ise dava konusunun ne olduğu dahi belirtilmemiştir.
Açıklanan bu durum karşısında, temyiz incelemesine elverişli ve davaların niteliğini doğru yansıtan gerekçeli kararın oluşturulmasında zorunluluk görüldüğünden, kararın öncelikle bu yön bakımından bozulması gerekmiştir.
2- Bozma kapsam ve içeriğine göre, esasa ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmemesine, takdir edilen 375.000.000.-TL duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacı Ömür Ö.'a verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26.02.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy