(6762 S. K. m. 1301)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye 2.Hukuk Mahkemesi'nce verilen 03.04.2003 tarih ve 2002/564 - 2003/254 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gürkan Gençkaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacının, TTK. nun 1301 nci maddesi hükmüne dayalı olarak davalı aleyhine başlattığı icra takibi neticesinde açılan itirazın iptali davası sonucunda mahkemece davanın kısmen kabulüne dair tesis edilen hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan rücu davasıdır.
Davacıya sigortalı araç davalının oturmakta olduğu evin yanındaki boş arsaya park edildiği sırada evin bacasından düşen tuğla sigortalı araca zarar vermiştir. Mahkemece, sigortalı araç sürücüsü, binadan düşebilecek cismin verebileceği hasarı dikkate almaması nedeniyle %40 kusurlu bulunmuştur.
Aracını boş arsaya park eden sigortalı araç sürücüsünün, burada park edilmesinin tehlikeli olacağı şeklinde uyarılmadığı veya binanın yanına park edilemeyecek derecede bakımsız, virane olmadığı hallerde hayatın olağan akışı içerisinde park etmenin tehlikeli olduğunu düşünmesinin mümkün olmadığı, dosya arasındaki bilgilere göre de, somut olayda bu şekilde bir durumun varlığı iddia ve ispat edilememiş bulunmasına göre sigortalı araç sürücüsüne kusur izafe edilmesi mümkün değildir. O halde mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.02.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy