(5846 S. K. m. 29, Ek. m. 2)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 07.11.2002 tarih ve 2001/1368-2002/734 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 17.06.2003 günde davacı avukatı ile davalı avukatı gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin 17 adet yerli filme ait bazı fikri haklarını davalıya devrettiğini, ancak DVD, VCD olarak çoğaltılması hakkının sözleşme dışında kaldığını, ayrıca FSEK'da 4630 sayılı kanunla yapılan değişiklik uyarınca koruma süresinin uzatılması ile mali hakların müvekkiline geri döndüğünü ve bağlantılı haklar tanındığını ileri sürerek, belirtilen konulardaki hakların müvekkiline ait olduğunun tespitini ve davalının muhtemel tecavüzünün önlenmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, filmlerin müvekkiline kökten devrinin yapıldığını ve müvekkilinin tek malik olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucuna göre, davacının mali ve bağlantılı hakların saklı olduğuna dair bilirkişi raporu benimsenerek, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davaya konu filmlerin alenileşme tarihi itibariyle 5846 sayılı Kanun'un değişiklikten önceki 29. maddesine göre, koruma sürelerinin taraflar arasında imzalanan sözleşmeden önce dolmuş bulunmasına, adı geçen yasanın 4110 sayılı yasayla değiştirilen ek 2 nci maddesine göre, aynı değişiklikle sağlanan korumanın TC. vatandaşı eser sahipleri ve eser sahiplerinin hakları ile bağlantılı hak sahipleri tarafından üretilmiş eserlere uygulanacağından uzatılan koruma süreci nedeniyle doğan haklarından davacının yararlanması gerekmesine, aynı yasanın halen yürürlükte olan 51 nci maddesinde ilerde çıkarılacak mevzuatın eser sahibine tanıması muhtemel hakların devrine veya bunların başkaları tarafından kullanılmasına dair sözleşmelerin batıl olduğunun öngörülmüş olduğundan, daha sonra 5486 sayılı Kanun'un 4110 sayılı yasayla değişik 27 nci maddesinde koruma süresinin uzatılması nedeniyle doğan haklardan vazgeçmesiyle ilgili şartların geçersiz olmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 275.000.000.-TL duruşma vekillik ücretinin Avukatlık Ücret Tarifesi'nin 21 nci maddesi gereğince KDV'si ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2.960.000-lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27.06.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy