(1086 S. K. m. 363)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Tunceli Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 24.03.2003 tarih ve 2002/396-2003/167 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ata Durak tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili ile davalının, mülkiyeti Tunceli Özel İdare Müdürlüğü'ne ait çay ocağının içindeki eşyalar ile birlikte işletme hakkının devri konusunda 800.000.000 TL. bedel karşılığında anlaşıklarını, daha sonra müvekkilinin bu eşyaların çay ocağının demirbaşı olduğunu öğrendiğini ileri sürerek, anılan meblağın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, devir sözleşmesine göre 800.000.000 TL. nın dava konusu çay ocağının işletme hakkı ve demirbaşları karşılığında davacıdan alındığı, bu meblağın ne kadarının eşyalar için alındığının tespiti amacıyla keşif yapılmasına karar verildiği, davacı vekilinin keşfe gerek olmadığını bildirip mevcut delillere göre karar verilmesini talep ettiği, devredilen eşyaların değerleri tespit edilmediğinden davanın da ispat edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve devir bedeli olan miktar, sadece demirbaşlar karşılığı için olmayıp işletme hakkının devrine de yönelik bulunmasına ve bu nedenle devir bedelinin ne kadarının demirbaşların bedeline karşılık olduğunun belirlenmesi için keşif yapılmasının, mahkemece gerekli görülmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.200.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.03.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy