(1086 S. K. m. 275, 283)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 6. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 11.12.2002 tarih ve 2001/83-2002/695 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi A. Susoy tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı Ö. A.Ş. arasında akdedilen sözleşmelerin gereği olarak davalı bankaya ait dört adet teminat mektubunun, söz konusu şirketin iflası ile birlikte paraya çevrilmesi talebinde bulunulduğunu, ancak, davalı banka tarafından şirketin iflas ettiği ve iflas masası tarafından nihai karar verilmesine kadar beklenilmesinin istenildiği gerekçeleriyle talebin reddedildiğini, oysa teminat mektubunun garanti sözleşmesi niteliğini taşıması nedeniyle bankanın asıl borçluya ait def'ileri ileri sürmesinin mümkün olmadığını belirterek, teminat mektupları bedelleri toplamı 900.000.000 TL. nin bankanın temerrüde düştüğü 3.11.1997 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müflis Ö. A.Ş. iflas idaresinde teminat mektuplarının paraya çevrilmesi taleplerinin iflas idaresine intikal ettirilmesine ve iflas idaresinden bilgi istenmesine ilişkin talebin müvekkili bankaya bildirildiğini, bunun üzerine bankacı 7.11.1997 tarihli yazı ile durumun iflas müdürlüğüne iletildiği, iflas idaresince şirketin iflasının açıldığı tarihten sonra 2 yıldan fazla bir süre geçmiş olduğu halde teminat mektubu işler hakkında alacak kaydının bulunmaması nedeniyle iflas idaresince verilecek nihai karara kadar beklenmesine karar verildiği, bilahare yine iflas müdürlüğünce tazmini istenen 4 adet teminat mektubu konusu işler ile ilgili olarak, işlerin tamamlanmış olduğu, fesih ve tasfiyenin olmadığı, geçici kabullerin yapılmış olması karşısında teminat mektuplarının nakde çevrilmesi için bir nedenin kalmadığının bildirildiğini, konusu olmayan davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna nazaran, davacının dava dışı Ö A.Ş.den alacaklı olduğu, lehtarın iflas etmiş olmasının davacının teminat mektupları bedellerinin tazmini talebini etkilemeyeceği gerekçesiyle, davanın kabulü ile davaya konu teminat mektupları bedeli toplamı olan 900.000.000 TL. nin 7.11.1997 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, yaratılan muarazanın bu şekilde men'ine karar verilmiştir.
Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Ancak, davaya konu 2.6.1992 tarihli 4580 sayılı teminat mektubunun dava dışı Ö. A.Ş.ce üstlenildiği anlaşılan 92-İzmir-10 sözleşmesinin teminatı olarak davacıya verildiği anlaşılmaktadır. Dosyada mevcut davacı tarafından çıkartılan hesap tablosunda ve 21.11.1997 tarihli Muhasebe Müdürlüğü yazıları içeriğinden Ö. A.Ş. nin davacıya 92-İzmir-10 sözleşmesinden dolayı borçlu olup olmadığı açıkça anlaşılamamaktadır, bilirkişi raporunda da bu hususta bir açıklık yoktur. Bu durumda, 4580 sayılı teminat mektubunun sadece ilgili olduğu işe istinaden verilmiş bulunması karşısında, dava dışı müteahhidin davacıya söz konusu teminat mektubunun ilgili bulunduğu sözleşme kapsamında kalan bir borcunun olup olmadığı incelenerek hasıl olacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm tesisi hatalı olmuş ve kararın açıklanan nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.03.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy