(1086 S. K. m. 275, 283)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Asliye 6. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 04.03.2003 tarih ve 2002/100 - 2003/73 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi D. Çakıroğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait malları Türkiye'den Moskova'ya fuara götürdüğünü, davalının mallara ilişkin gümrük vergisini ödemediğini, bu borcun tahsili için başlatılan icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve % 40 icra-inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davacıya tüm hizmet bedellerinin 22.09.2000 tarihli fatura ile ödendiğini, fuar mallarının, ihraç malı olmadığından geri getirildiği için gümrük vergisine tabi olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, takibe konu 09.02.2001 tarihli faturanın mükerrer olarak düzenlendiği, bu faturadan dolayı davalının davacıya borcunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, davalıya ait fuar malları için davacı taşıyıcı tarafından ödenen gümrük vergisinin tahsili istemine ilişkindir. İktisatçı bilirkişi tarafından hazırlanan 04.11.2002 tarihli raporda, yurt dışına fuar malzemeleri olarak gönderilen malların, geri dönüşü olacağı için gümrük vergisine tabi tutulamayacağı, davacı tarafından verilen 12.09.2000 tarihli fiyat teklifinde malların kat'i ithal edilmesi halinde dahi tutarın 2220 USD olarak gösterildiği, bu bedelin de davalı tarafından ödenmesi nedeniyle aynı mahiyetteki dava konusu faturanın mükerrer olarak düzenlendiği, bu nedenle davalının davacıya borcunun olmadığı belirtilmiştir. Davacı vekili, müvekkili tarafından taşınan eşantiyonlar ve sergi amaçlı sarf mallarının geçici kabul ile fuar için götürüldüğünü ancak geri gelmediğini, fuar bitiminden belli bir süre sonra fuarın yapıldığı ülke gümrük mevzuatı gereği tahakkuk eden kat'i ithal vergilerini müvekkilinin ödemek zorunda kaldığını, gümrük vergilerinin teklif dışında tutulduğunu, uyuşmazlık konusunda bilirkişinin uzman olmadığını belirterek rapora itiraz etmiştir. Mahkemece, davacı vekilinin rapora itirazları dikkate alınarak gümrük mevzuatından da anlayan uluslararası (fuara katılım amaçlı) taşımacılık konusunda uzman bilirkişi heyetinden yeniden rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.03.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy