(CMR m. 23)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 3.Ticaret Mahkemesi'nce verilen 03.02.2003 tarih ve 2001/387 - 2003/61 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi G. Gençkaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı şirket aracılığı ile ihraç ettiği malları davalı şirket ile Hollanda'ya gönderdiğini, davalının malı süresi içinde alıcısına teslim edememesi nedeniyle siparişin iptal edildiğini ileri sürerek, mal bedeli 20.875,65 Hollanda Florininin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının aktif husumeti bulunmadığını, 12 günlük taşıma süresinin makul olduğunu, alıcının hasar iddiası ile yükü almadığını, tazminatın sınırlı sorumluluğa göre istenebileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, emtianın geç teslim edilmesi nedeniyle davalının sorumlu olduğu, bu sorumluluğun CMR 23/5 maddesine göre sınırlı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 99.076.000.-TL. nın %70 temerrüt faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, uluslararası taşıma sözleşmesinden doğan tazminat istemine ilişkindir.
Davacıya ait yükün davalı tarafından Türkiye'den Hollanda'ya taşıma işinin gerçekleştirildiği, ancak yükün alıcısına teslim edilemeyip, halen davalı taşıyıcı elinde bulunduğu konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.
Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda CMR Sözleşmesinin 23/5 nci maddesi uyarınca yükün gecikmesi nedeniyle davalı taşıyıcının taşıma ücretini geçmemek üzere tazminattan sorumlu olduğu sonucuna varılmış ise de, anılan sözleşme maddesinin, yükün alıcısına geç teslim edilmesi halinde uygulanması mümkün olup, somut olayda yükün alıcısına teslimi söz konusu olmayıp, yükün geç gelmesi nedeniyle alıcı yükü almamış, yük halen davalı taşıyıcı elinde bulunmaktadır.
Bu durumda mahkemece yükün alıcısına teslim edilememiş olmasının değerlendirilerek taraflar arasında uygulanabilecek hükümlerin tespiti ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde olaya tatbik imkanı bulunmayan CMR 23/5 nci maddesinin uygulanması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile kararın BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.920.000 lira temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 08.03.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy