(4077 S. K. m. 3, 10, 23)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Adana Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 13.12.2002 tarih ve 2001/571-2002/1361 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, konut kredisi sözleşmesinin uyarlanmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, dosya kapsamına göre, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava, dövize endeksli konut kredisi sözleşmesinin uyarlanması istemine ilişkindir.
Kararı temyiz edilen Adana Ticaret Mahkemesi'nce verilen hükümden sonra 4077 sayılı Kanun'un 3 ncü maddesinde, 4822 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile konut kavramı mal kavramına dahil edilmekle, konut kredisi, 10. maddede düzenlenen tüketici kredisi kapsamına alınmış olup, bu durumda, aynı Kanunun 23/1. madde hükmü karşısında bu davada bakmak tüketici mahkemelerinin görevine girmiştir. Öte yandan bu davalar aynı Kanunun 23/2. madde hükmüne göre harçtan muaftır.
Mahkemelerin görevi, dava şartlarından olup, yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekmektedir.
Somut olayda, Adana'da müstakil bir Tüketici Mahkemesi bulunmamaktadır. Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 22.6.1995 tarih ve 437 sayılı kararına göre, tüketici mahkemesi kuruluncaya kadar bu mahkemelerde görülmesi gereken davalara o yerde varsa ticaret mahkemesinin bakması gerekmektedir.
O halde, mahkemece bu davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılmasına ilişkin bir ara kararı verilerek yukarıda belirtilen yasa hükümleri çerçevesinde davanın ele alınması sonucuna göre karar verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.
2- Bozma nedeni ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15.03.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy