(818 S. K. m. 61) (1319 S. K. m. 3) (1086 S. K. m. 275)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Rize Asliye 1. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 10.04.2003 tarih ve 2003/41 - 2003/138 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ali Orhan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalının Özelleştirme Yasası doğrultusunda Rize Limanı işletme hakkını sözleşme ile devraldığını, sözleşmenin 26 ncı maddesine göre teslim tarihinden sonraki emlak vergilerinden sorumluluğu kabul etmesine rağmen 2001 yılı Emlak Vergisi 2 nci taksitini ödemediğini ve müvekkilince ödenmek zorunda kalındığını ileri sürerek, 11.685.819.457.-TL. nın 29.11.2001 tarihinden itibaren en yüksek reeskont oranı üzerinden faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı vekili, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki limanın emlak vergisinden muaf olduğunu, sözleşmenin 30 yıl süreli işletme sözleşmesi olup, kiralama olarak değerlendirilemeyeceğini, davacının sorumlu olmadığı vergi ödediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, işletme hakkının devrinin kiralama niteliğinde olduğu, davalının teslim tarihinden itibaren emlak vergisini ödemekle yükümlü bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Ancak, dava konusu edilen vergi ödemesinin davalının sorumluluğu altında olan döneme ilişkin olup olmadığı, tahakkuk miktarı ve davalının işletme sözleşmesi ile kullandığı ilişkisinin uzman bilirkişi aracılığı ile belirlenmeden salt davacı yanın ödeme dekontuna dayanılarak karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.03.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy