(6762 S. K. m. 1292, 1299, 1301) (2918 S. K. m. 98, 99)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Hatay Asliye 2. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 20.03.2003 tarih ve 2001/625 - 2003/187 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan Ş. Sigorta A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi S. Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı sigorta şirketi vekilinin, TTK. nun 1301 nci maddesi hükmüne dayalı olarak davalılar aleyhine açtığı rücu davası sonunda, mahkemece, davanın davalılardan Erdal ve M. Sigorta A.Ş. hariç diğer davalılar bakımından kısmen kabulüne dair verilen kararı, davalılardan Ş. Sigorta A.Ş. vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava dilekçesinde kusur oranına göre talepte bulunulmuş ise de, davalılardan mümeyyiz sigortanın hukuki sorumluluğunu üstlendiği aracın 3/8 olan kusur oranına isabet eden 600.000.000.-TL tazminatın, aynı zamanda hükümde gösterilen poliçe limitine karşılık gelmesi karşısında, mümeyyiz yönüyle kusur oranına göre hüküm tesis edilmemesinin sonuca etkisinin bulunmamasına nazaran, bu davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, TTK. nun 1301 nci maddesine dayalı kasko sigorta rücu davasıdır.
Davalılardan sigortaya yönelik davadan önce keşide edilmiş ihtarnamenin tebliğ edilip edilmediği dosya kapsamından anlaşılamamakta olup, bu davalı yönüyle, TTK. nun 1299/1 nci maddesi yollamasıyla aynı kanunun 1292/1, 2918 sayılı KTK. nun 98/1, 99/1 nci maddeleri ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi Genel Şartları'nın 12 nci maddesi uyarınca tespit edilecek tarihten itibaren temerrüt faizine hükmedilmek gerekirken, bu tür davalarda ancak, sürücü ve malik olan diğer davalılar bakımından uygulama yeri olan ödeme tarihinin, bu davalı bakımından da temerrüt faizine başlangıç yapılması doğru olmamış, kararın, kabul şekli bakımından mümeyyiz davalı sigorta yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle davalılardan mümeyyiz sigorta şirketi vekilinin diğer temyiz itirazının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazının kabulü ile hükmün bu davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15.03.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy