(4077 S. K. m. 3, 10, 23) (4822 S. K. m. 38)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Mahkemesi'nce verilen tarih ve sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan 2900 ABD doları tutanında tüketici kredisi aldığını, ödemenin 36 aya yayıldığını, bir kısım taksitleri öderken ekonomik krizin meydana geldiğini, edimler arasında sözleşmeye müdahaleyi gerektirir derecede dengesizlik oluştuğunu iddia ederek, kalan taksitlerin 1 ABD doları 694.000 TL esas alınarak ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, uyarlama koşullarının oluşmadığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, uyuşmazlığın 4077 Sayılı Yasadan kaynaklandığı, aynı yasanın 23 ncü maddesine göre davaya bakmada Tüketici Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine, dosyanın İstanbul Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Bankalar Kanunu'nun 4672 sayılı yasayla değişik 14/5-c maddesi gereğince davalıdan harç alınmasına mahal olmadığına, 18.09.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy