(6762 S. K. m. 1235)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Bandırma Asliye 1.Hukuk Mahkemesi'nce verilen 8.2.2003 tarih ve 2001/21-2003/58 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 30.3.2003 günde davacı avukatı Eşber M. ile davalı avukatı S.Yüksel Taçyıldız gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Ali Orhan tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalı donatana ait gemilere verdiği acentalık hizmeti ve gemi adına ödediği fener, sıhhiye, kılavuzluk vs. ücretinden doğan 75.882.03 birleşen davada ise 81.910.55 USD alacağı bulunduğunu ileri sürerek anılan tutarların davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, alacağın dayanağı olan faturaların davalıya tebliğ edildiğinin kanıtlanamadığı gibi, davacı defterlerinin de usulüne uygun tutulmadığından lehine delil oluşturmayacağı, başkaca delil sunulamayacağının da bildirilmesi karşısında iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle red kararı verilmiş, Dairemizce, davacının diğer temyiz itirazlarının reddi ile davalı temsilcisinin borcun ikrar eden faks mesajının geçerliliği ve bağlayıcılığının araştırılması gerektiğine işaret edilerek karar bozulmuştur. Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda dosyaya sunulu deliller ve bilirkişi raporuna göre, borç kabul ve ikrar faksının davacıya çekilmediğinin ve imzanın da donatan yetkilisine ait olmadığının ileri sürülmediği gerekçesiyle, her iki davanın birlikte kısmen kabulü ile 121.830.82 USD'nın dava tarihinden itibaren USD'na uygulanan reeskont faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Ancak, her iki davada davacı, faturalara dayalı olarak davalıdan 157.797.58 USD alacağı olduğunu bildirmiştir. Dosyada sunulu faturalarda ibra belgesinde sözü edilen "K.Pançenko" ve V.Aleksondrov" gemileri için verilmiş bir hizmet faturası ibraz edilmemiş, Dairemizin bozma kararı sonrasında da davalı yan, bu iki geminin dava konusu edilen alacak ile ilgili olmadığını savunmuştur.
Mahkemenin kararına dayanarak gönderilen ibra belgesinde benimsenen 74.258.08 USD'lik kısım için belgenin bağlayıcı olarak kabul edilmesi doğru ise de; aynı belgede 47.572.02 USD'lik kısmın dava konusu edilmediği yolundaki davalı savunması üzerinde durulmamıştır. O halde mahkemece, davacının davalıya ait hangi gemilere verilen hizmetlerden dolayı alacaklı olduğu açıklattırılıp, ibra belgesinde sözü edilen "K.Parçenko" ve "V.Aleksonrou" gemileri için hizmet verip vermediği, ibra belgesinin bu gemiler için de geçerli olup olmadığının belirlenip sonucuna göre karar vermek gerekir iken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayanılarak hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, takdir edilen 375.000.000 TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 30.3.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy