(818 S. K. m. 61, 355)
Dava : Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 2. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 14.05.2003 tarih ve 2001/493-2003/254 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dilek Çakıroğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, Cengiz Yıldırım ve Hüseyin Şertürk'ün davacı ve davalı şirketlerin %50'şer hisseli ortağı iken işlerini ve şirketlerini ayırmaya karar vererek 5.4.2000 tarihli protokolü imzaladıklarını, protokolde Büyüklü ( Samsun ) içme suyu ikmal işini davacı şirketin yapacağının kararlaştırıldığını, ancak resmi kayıtlara göre müteahhidi davalı şirket olduğundan, davalının işi ikmal edip alacağı parayı davacı şirkete borçlanmasına karar verildiğini, protokolün 5. maddesine göre işin tamamının %40'ının davacıya ödenmesi gerekirken, davalının bu işin 232.000.000.000 TLx%30 fazlası ile bittiğini belirterek eksik ödemede bulunduğunu, davacı şirket adına Cengiz Yıldırım'ın müvekkili şirket muhasebecisini yanıltması üzerine 23.10.2000 tarihli belgenin imzalandığını, daha sonra işin bu meblağ ile bitmediğinin öğrenildiğini ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 750.000.000 TL.'nin 31.12.2000 tarihinden itibaren işleyecek reeskont oranında faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı vekili, protokolün birçok detayı içeren hesaplaşma, tasfiye ve ibralaşma protokolü olduğunu, 5. maddenin borcun ödenme biçimini gösterdiğini, dava konusu işin tümüyle davacıya devredilmediğini, mutabakat gereği hesaplanan miktarın davacıya tamamen ödenerek 23.10.2000 tarihli ibraname alındığını, bu nedenle davacı iddialarının dinlenmesinin mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı şirketin yükleniminde bulunan Büyüklü İçme Suyu İkmal inşaatı işinin taraflar arasındaki protokole göre davacı şirket tarafından yapılmasının kararlaştırılması nedeniyle bu işten dolayı davacının davalıdan 4.720.669.026 TL. daha alacaklı olduğu ancak davacının yapılan ödeme koşullarını kendisine uygun görerek bu alacağından vazgeçip 23.10.2000 tarihli ibranameyi davalıya verdiğini, bunun da ticari hayatın olağan akışına uygun, davalının tacir olan davacıyı yanıtlamasının söz konusu olmadığı, bu nedenle davacının bir alacağının kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Taraflar arasındaki 5.4.2000 tarihli protokolde açıkça kalan keşif bedeli 232.000.000.000 TL.'nin %30 artması veya eksilmesi durumuna göre bu bedelin %40'ının davacıya ödeneceğinin kararlaştırılmış olmasına göre mahkemece tüm keşif bedeli üzerinden davacı payının belirlenmesi gerektiği yolundaki gerekçe isabetli değil ise de, esasen taraflar söz konusu ilişkiyi 23.10.2000 tarihli ibraname ile sona erdirmiş bulunduklarından sonucu itibariyle doğru olan hükmün yukarda açıklanan gerekçelerle onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle sonucu itibariyle doğru olan hükmün yukarıda açıklanan değişik gerekçeyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.100.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.04.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy