(554 S. KHK. m. 7)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Kocaeli Asliye 3. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 27.12.2002 tarih ve 1999/219-2003/850 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirketten pişmaniye ve saray helvası çekim makinesi ürettiğini, TPE'ne Endüstriyel Tasarım Tescil Belgesi başvurusunda bulunduklarını, bu makinenin benzerlerinden farklı özelliklere sahip olduğunu, davalılardan Nevzat'ın müvekkilinden izin almaksızın, aynı şekil ve özellikleri taşıyan, aslından hiçbir farkı olmayan makine ürettiğini, diğer davalının bu makineyi satın alarak kullanmaya başladığını, ihtarnamelere rağmen davalıların eylemlerine devam ettiklerini ileri sürerek davalılar eylemlerinin endüstriyel tasarım hakkına tecavüz olup olmadığının tespitine, tecavüzlerin önlenmesine, mevcut mallarına el konulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Nevzat vekili, davacının tescilli bir tasarımın bulunmadığını, her iki makinenin farklı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı Hüseyin vekili, müvekkilinin makineyi iyiniyetle satın aldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi kurulu raporuna göre, davalıların eylemlerine konu makinenin 554 sayılı KHK.nun 7. madde hükmünde tariflenen ayırt edici niteliğe sahip olması ve her iki taraf makinenin tasarım tescillerinin bulunması nedenleri ile davacının tasarım hakkına bir tecavüzünün bulunmadığı, işlevlerin aynı olmakla birlikte çalışma sistemlerinin farklı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.220.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.04.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy