(1086 S. K. m. 275, 284) (4721 S. K. m. 2) (6762 S. K. m. 20)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Marmaris Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 22.10.2002 tarih ve 2002/352-1034 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dilek Çakıroğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, Türk Hava Yolları'nın genel satış acentesi olan müvekkilinin davalı bankadan aldığı cihazla mail order yoluyla sattığı bilet bedellerinin Marmaris Şubesi'ndeki hesaba yatırıldığını, davalının hukuka aykırı olarak hesaptaki 43.692.367.600 TL.ye bloke koyduğunu ve müvekkilini mağdur ettiğini ileri sürerek, blokenin kaldırılmasına ve 45.000.000.000 TL. maddi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, taraflar arasındaki üye işyeri sözleşmesinin 14. maddesine göre davaya yetkili İstanbul Mahkemeleri'nde bakılması gerektiğini, davacının elektronik posta yoluyla verilen siparişler üzerine yaptığı kredi kartı satış işlemlerinin sözleşmeye aykırı ve usulsüz olduğunu, davalının sözleşmenin kendisine tanıdığı yetkiye dayanarak işlem tutarlarını blokeye aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı bankanın sözleşmenin Ek.2.maddesine göre onayladığını sipariş listelerinin kendisine ulaşmasını beklemeden sipariş bedellerini davacı hesabına alacak kaydetmekle işlemlerin doğru ve güvenilir şekilde yürüdüğü intibaını yarattığından kusurlu olduğu, kredi kartı hamillerinin itirazı halinde bankanın sorumlu olmayacağına ve takas-mahsup hakkına dair Ek 4.maddenin hakkaniyete, adalet duygusuna ve iyiniyet kurallarına uygun bulunmadığı, davacının maddi zararını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacı hesabına banka tarafından konulan blokenin kaldırılmasına, bu paranın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1-) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-) Dava, taraflar arasındaki üye işyeri sözleşmesi gereğince mail order yoluyla satış yapan davacının banka hesabına davalının sözleşmeye aykırılık gerekçesiyle koyduğu blokenin kaldırılması ve maddi tazminat istemine ilişkindir.
Mahkeme kararına dayanak yapılan bilirkişi raporunda, davacının taraflar arasındaki üye işyeri sözleşmesiyle bankadan POS cihazı aldığı, ek sözleşmeyle kendisine internet üzerinden elektronik posta ile verilen siparişlerle (mail order) kredi kartı işlemi yapma yetkisi tanındığını, 4-16.04.2002 tarihleri arasında bu yolla davacının 43.692.367.600 TL.lik bilet satışı yaptığı, Güney Afrika'nın Pretoria şehrinden Dr. Batemon'a ait 7 ayrı kredi kartı kullanılarak 19 ayrı şahıs adına sipariş verildiği, bu işlemlerde kullanılan kredi kartı numaralarının çokluğu, iki e-mail mesajı hariç tüm e-mail adreslerinin Adebisi A. adlı başka bir şahsa ait olması, teyit için gönderilen faks mesajlarının bir internet-cafeden cevaplanması, davacı tarafından düzenlenen faturaların Dr.Piter B.'ın verdiği adresine tebliğ edilmeyişi hususlarının dikkat çekici olduğu ve bunların dolandırıcılık şebekesiyle karşılaşıldığını gösterdiği, davacının Ek Sözleşme hükümlerine göre işlem teyitlerini bankadan alması gerekirken yurt dışındaki kart sahibi Pieter B.'dan istediği belirtildiği halde Ek Sözleşme'nin Ek 2.maddesine göre onayladığı sipariş listelerinin yazı ekinde kendisine ulaşmasını beklemeden sipariş bedellerini davacı hesabına alacak kaybetmekle işlemlerinin doğru ve güvenilir şekilde yürütüldüğü intibaını yarattığı gerekçesiyle bankanın tamamen kusurlu bulunduğu belirtilmiştir.
Mahkemece, davalı savunması üzerinde durularak ve Bankalararası Kart Merkezi'nden konunun uzmanı bilirkişilerden oluşan üç kişilik heyetten yeniden, işlemlerde kullanılan kart sayısının çokluğu, teyit adresinin internet cafe oluşu, faturaların iade edilmesi, kart sahibi ile bilet satın alan kişilerin farklı oluşundan şüphelenerek basiretli bir tacir gibi bilgilerin doğruluğunu araştırması gereken ve teyidi banka yerine yabancı kart sahibinden alma yoluna giden davacının müterafik kusuru bulunup bulunmadığı hususlarında rapor alınması gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte belirtilen nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.06.2003 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy