(1086 S. K. m. 74) (2004 S. K. m. 67, 169/A)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce verilen 06.07.2004 tarih ve 2004/74 - 2004/831 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi M. L. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili kooperatifin üyesi olan davalının, aidat borcunun tahsili için başlatılan icra takibine itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulü ile 25.000.000.-lira asıl alacak, 85.000.000.-lira işlemiş gecikme tazminatı olmak üzere, toplam 110.000.000.-TL üzerinden takibin devamına, asıl alacağa takipten itibaren % 10 gecikme faizi uygulanmasına karar verilmiştir.
1-) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-) Dava, kooperatif aidat alacağının tahsiline yönelik başlatılan takibe yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.
Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 74 nci madde hükmüne göre, hakim, her iki tarafın iddia ve savunması ile bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.
Somut olayda, davacı vekili takip talebinde işlemiş faiz istemini 19.300.000.-lira ile sınırlandırmış olup, mahkemece, istemi aşar şekilde yazılı miktara hükmedilmesi doğru görülmemiştir.
Öte yandan, davalının 2001/1 aidatını 1 günlük gecikme ile yatırdığı taraflar arasında çekişmesiz olup, gecikme faizinin 1 günlük süre üzerinden hesaplaması yerine, yazılı şekilde hesaplama yapılması da doğru bulunmamıştır.
Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.07.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy