(556 S. KHK. m. 7, 8)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 15.06.2004 tarih ve 2003/111-2004/129 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak Türk Patent Enstitüsü Başkanlığı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 04.10.2005 gününde davacı avukatı T. Seyithanoğlu gelip, davalı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi A. Altun tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı Ü. A.Ş.'den devir aldığı Ç. ve Ü. Ç. ibareli tescilli markaların sahibi olduğunu, davalı limitet şirketin 30.sınıfa giren bir kısım emtialarda kullanılmak üzere Ç. ibaresinin marka olarak tescili için yaptığı başvuruya karşı müvekkilince yapılan itirazların reddedildiğini ileri sürerek, davalı Enstitü'nün10.10.2003 gün ve M-1689 sayılı kararının iptaline, marka başvurusunun tescile bağlanması halinde markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, marka tescil başvurusuna yapılan 4 ayrı itiraz sonucu 30.sınıftaki bir kısım emtiaların başvurudan çıkartıldığını, kalan emtialar yönünden ise bir karışıklığın söz konusu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı vekili, müvekkilinin A. Ç. markalı gofret ürettiğini, müvekkilinin markasının Türkçe olup, mamulün çok tatlı olduğunu ifade etmek üzere bu seçimin yapıldığını, benzerlik ve iltibas olamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davanın bisküvi, çikolata ve şekerleme emtialarını kapsayan Ç. ibareli 136962 sayılı markasının TPE. tarafından tanınmış marka olarak kabul edilerek ilan edildiği, davacının itirazına dayanak yaptığı 95642 sayılı Ç. ibareli markasının da bisküvi, çikolata, sakız, şekerleme emtialarını kapsar biçimde tescili olduğu, davacı markaları ile davalının tescilini istediği markanın söyleniş bakımından benzer olduğu, ürünlerin nitelikleri itibariyle aynı tezgahlarda satıldıkları düşünüldüğünde görsel açıdan da birbirlerini çağrıştırmak suretiyle alıcıları yanıltacak düzeyde benzer olduğu, 556 sayılı KHK.'nin 8/ı-b ve 7/ı-ı maddeleri gereğince, davalı şirketin marka başvurusunun davalı Enstitü tarafından reddedilmesi gerekirken kabul edildiği gerekçesiyle, TPE. YİDK. tarafından verilen 10.10.2003 tarih ve M-1689 sayılı kararın iptaline, dava konusu marka başvurusu henüz tescil edilmemiş olduğundan bu konuda bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı T.P.E. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 400,00.-YTL duruşma vekillik ücretinin davalı TPE.'den alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 1.10.-YTL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.10.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy