(6762 S. K. m. 1292, 1299, 1301) (818 S. K. m. 101) (2918 S. K. m. 99) (Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları (ZMSS) B.2)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 26. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 28.04.2004 tarih ve 2003/794-2004/171 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Deyiş Cesur tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekilinin TTK.nun 1301 nci maddesi hükmüne dayalı olarak davalı aleyhine açtığı rücu davası sonunda mahkemece dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, rücuan tazminat miktarına davacının sigortalısına ödeme yaptığı tarihten davalının davacıya ödediği tarihe kadar değişen oranlarda faiz uygulanmasına dair verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan rucuan tazminat istemine ilişkindir.
Dava dilekçesinde ödeme tarihinden itibaren faiz talep edilmiş olup, mahkemece, hükmedilen tazminata davacının sigortalısına yaptığı ödeme tarihinden itibaren yasal faiz işletilmiştir.
Davalı sigortanın sorumluluğunu kamu düzeni amacı ile zorunlu hale getiren KTK.99/1 maddesi sigortacının zarar giderim yükümlülüğünü, rizikonun ihbarı ve gerekli belgelerin sigortacıya iletildiği tarihten itibaren 8 işgünü içinde yerine getirilmesi olarak düzenlemiştir. Aynı hükme Genel Şartların 12. maddesinde de yer verilmiştir. Esasen bu hükümler TTK. 1299 ve 1292. maddelerinin özel düzenlemesidir. Davacı kasko sigortacısı tarafından 02.06.2003 tebliğ tarihli yazı ile gerekli evrakların ekte olduğu belirtilerek davalı zorunlu mali sorumluluk sigortacısından rücu tazminatının talep edilmesine rağmen ödenmediği tebliğ belgesinden anlaşılmaktadır. Tazminatın ödenmesi için yapılan ihbar B.K.101/2 niteliğinde kabul edilmekte olup, mahkemece, 02.06.2003 tarihine 8 gün eklenerek temerrüt tarihinin başlatılması gerekirken, ödeme tarihinden başlatılması doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK.nun 438/7 nci maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki gibi düzeltilerek onanmasına gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 2.bendinin birinci satırındaki 10.02.2003 tarihi kaldırılarak yerine 11.06.2003 tarihinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 97.90 YTL. temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.07.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy