(1163 S. K. m. 17)
Dava-: Taraflar arasında görülen davada Tekirdağ Asliye 1. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 01.12.2003 tarih ve 2002/448 - 2003/581 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi D.B. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili A.T.'in davalı kooperatif üyeliğinden 01.03.2002 tarihinde ayrıldığını, davalının bir miktar ödeme yaptığını ancak faizin nasıl hesaplandığının açık olmadığını, müvekkilinin kooperatifin kurulduğu sırada 408 m2 arsa payı varken, ayrıldığı esnada 965 m2 arsa payı olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin artan 557 m2 arsa payı için yeniden kooperatife üye kaydedilmesine, bu talep uygun görülmez ise, 4.760.694.429.-TL bakiye faiz alacağının tahsiline, ya da ödenen miktarın kooperatife iadesi ile yeniden kooperatif üyesi olmasına karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, anasözleşmenin 15 nci maddesi uyarınca davanın erken açıldığını, ancak, müvekkilinin davacının bildirdiği hesaba tüm aidatlarını ödediğini, hatta herhangi bir gider adı altında kesintinin yapılmadığını, kooperatif uygulaması doğrultusunda yıllık % 28 faizi ile ödeme yapıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davacıya bilanço dönemi beklenilmeden ve Kooperatifler Kanunu'nun 17 nci maddesine göre yapılacak hesaptan daha fazla ödeme yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacı ödemelerinin ortaklıktan çıktığı tarih esas alınarak hesaplanmış olmasına, ortaklık sıfatı ile talep edebileceği tüm istemlerin ayrılma tarihindeki duruma göre saptanması gerekeceğinden davacının kooperatiften ayrılmasından sonraki gelişmelere dayanarak terditli talepte bulunduğu diğer istemlerinin kabulünün de mümkün bulunmamasına göre temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2.220.000.-lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.11.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy