(Hırsızlık Sigortası Genel Şartları m. A.4)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Sarıyer Asliye 1. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 23.03.2004 tarih ve 2002/415-2004/111 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Muktedir Lale tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı sigorta şirketine Yangın İşyerinizin Güvencesi Sigorta Poliçesi ile sigortalı işyerinden 150 ekran televizyonun çalındığını, davalı tarafça olay emniyeti suistimal olarak değerlendirmek suretiyle tazminat isteminin reddedildiğini ileri sürerek, şimdilik 5.000.000.000.-TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, sigortalı işyerinde garson olarak çalışan Onur Karadeniz isimli şahsın kendisine verilen işyeri anahtarı ile kapıyı açarak televizyonu götürdüğünü, dava konusu olayın emniyeti suistimal olup Hırsızlık Sigortası Genel Şartları gereği hırsızlık kapsamına girmediğini, genel şartların A.4 nolu bölümünün 4.5 nolu maddesinde, sigortalının hizmetinde bulunan kimselerce yapılan hırsızlık ve tahribatın teminat dışı olduğu, ancak ek sözleşme ile teminat kapsamına alınabileceğinin belirtildiği, davacının ek sözleşme isteminin de bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve kesinleşen ceza mahkemesi kararı doğrultusunda, davacının, yanında çalışan anılan şahsa ertesi gün işyerini açmak suretiyle işyerinin anahtarını verdiği, hırsızlığın verilen anahtar kullanılmak suretiyle gerçekleştirildiği, Hırsızlık Sigortası Genel Şartları 'nın A.4.4.5. maddesi gereğince, sigortalının hizmetinde bulunan kimselerce yapılan hırsızlık ve tahribatın ek sözleşme ile teminat altına alınabileceği, böyle ek bir sözleşmenin bulunmadığı, eylemin güveni kötüye kullanmak suretiyle hırsızlık olduğu gerekçeleriyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.10.-YTL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22.09.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy