(1086 S. K. m. 275) (6762 S. K. m. 644)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Hatay Asliye 3. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 11.11.2003 tarih ve 2003/384-2003/610 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 21.12.2004 günde davacı avukatı S. ile davalı avukatı H. gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Ayşe Altun tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirketin alacaklarına karşılık davalının keşide ettiği 211.600 DM., 13.500 USD ve 60.050.000.000 TL. tutarındaki 26 adet bononun lehtarı olduğunu, taraflar arasındaki ticari ilişki nedeniyle borcun ödenmesi konusundaki iyiniyetli uzlaşma beklentisinin sonuçsuz kaldığını, TTK.nun 644. maddesi gereğince müvekkilinin davalıdan olan alacağının devam ettiğini ileri sürerek, şimdilik 211.600 DM., 13.500 USD.nın dava tarihinde karşılığı olan 198.895.000.000 TL. ile 60.050.000.000 TL.nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı, aynı konuda derdest dava bulunduğunu, dava konusu kıymetli evrakın zamanaşımına uğradığını, bonoların bir kısmında tahrifat olduğunu, bir kısım bonolar üzerinde "Ertelendi" ibaresi bulunduğunu, çeklerin çalıntı olduğu konusunda mahkeme kararı olduğunu, bir kısım bonoların ise davacı ile bir ilgisi bulunmadığını, bonolardaki tahrifat nedeniyle davacının ceza mahkemesinde yargılandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, taraflar arasında 1998 yılında tanzim edilen adi alım-satım sözleşmesi doğrultusunda davacı tarafından davalıya 1998 model 31 D 3622 plakalı otobüsün alım-satımı sebebiyle hukuki ilişki bulunduğu, davacının elinde bulunan teminat bonolarının tahsilini istediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacının dava konusu çeklerin bankaya ibrazından önce hamil olduğunu kanıtlar cironun bulunmadığının anlaşılmış olmasına göre, dava konusu çeklerle ilgili olarak verilen mahkeme kararına ilişkin davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan olan alacağına karşılık davalının keşide ettiği bono bedellerinin tahsilini istemiştir. Davalı vekili, dava konusu bonoların taraflar arasındaki otobüs satımına dair adi yazılı sözleşme gereğince verildiğini, otobüs satımının gerçekleşmemesi nedeniyle bonoların bedelsiz kaldığını, konu ile ilgili olarak Mersin Asliye Ticaret Mahkemesi ile Antakya Ağır Ceza Mahkemesi'nde açılan davaların devam ettiğini savunmuştur.
Mahkemece, Mersin Asliye Ticaret Mahkemesi'ne ait 2001/533 Esas, 2003/387 Karar numaralı dava dosyası ile Hatay Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait 2002/51 Esas numaralı dava dosyası getirtilerek, gerekirse bu dava sonuçları beklenildikten sonra, dava konusu bonolardan hangisinin, hangi hukuki ilişkiye dayalı olarak alındığının davacı tarafa açıklattırılması, varsa ve gerek duyurulursa tarafların ticari kayıtları üzerinden bilirkişi incelemesi yaptırılarak, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda ( 1 ) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ( 2 ) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 400.000.000 TL duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.12.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy