(818 S. K. m. 55, 61)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 6. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 16.12.2003 tarih ve 2001/1443-2003/1662 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ata Durak tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, 13.07.1998 tarihinde davalı Bayındırbank A.Ş. Güneşli Şubesi nezdinde (4.716.000.000) TL. bedelli vadeli mevduat hesabı açtıran müvekkilinin, bu paranın bir kısmını çektiğini, aynı şubede çalışan eşinin de bir süre sonra işinden ayrılarak diğer davalı Tektstilbank A.Ş. Merter Şubesi'nde çalışmaya başladığını, müvekkilinin Bayındırbank A.Ş. Güneşli Şubesi'nde kalan parasını çekerek daha yüksek faiz veren bir bankada değerlendirmek üzere bu bankaya gittiğinde, paranın EFT yolu ile Tekstilbank A.Ş. Merter Şubesinde gönderildiğinin söylendiğini, bu kez anılan şubeye giden müvekkilinin parasını burada değerlendirmesi konusunda eşi tarafından ikna edildiğini, 06.07.2001 tarihinde Tekstilbank A.Ş. Merter Şubesi yetkilisince eşinin bankada yaptığı usulsüz işlemler dolayısıyla yaklaşık (7.000.000.000) TL. açık bulunduğunun bildirilmesi üzerine açığı karşılamak için bankaya gelen müvekkilinin hesabında parasının olmadığının anlaşıldığını eşinin sahte imzalar ve hesap cüzdanları kullanarak müvekkilini de dolandırdığını, çalışanlarının kusuru nedeniyle sözleşme ile üstlendikleri borcu gereği gibi ifa etmeyen davalı bankaların meydana gelen zarardan kusursuz sorumluluk hükümleri uyarınca sorumlu bulunduklarını ileri sürerek, yaklaşık (10.000) ABD Doları karşılığı (13.650.000.000) TL.nın yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri ayrı ayrı, müvekkilleri bankalara izafe edilen hesap cüzdanları ve hesap hareketlerinin tamamen sahte olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu işlemlerin davacının eşi tarafından yapıldığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığı, davacının, parasının eşi tarafından Bayındırbank'tan Tekstilbank'a aktarılmasına icazet göstermesi sebebiyle Bayındırbank'ın davacıya karşı bir sorumluluğu olmadığı, davacının eşi Tuğba Duman'ın yargılandığı ceza davasında bütün hesap hareketlerinin kendisi tarafından sahte evrak düzenlemek suretiyle yapıldığını, aslında bankadan bu hesaplamaların bulunmamasına rağmen sahte olarak düzenlediği hesap cüzdanlarını sahte imzalarla eşi tarafından yapıldığını kabul edip eşinden şikayetçi olmadığını beyan ettiği, dava dışı Tuğba Duman'ın hukuka aykırı eylemi ile görevi arasında sıkı bir bağlılık olmadığından davalı Tekstilbank A.Ş.nin de BK.nun 55 nci maddesi uyarınca sorumlu tutulamayacağı, davacının eski eşine karşı BK.nun 61 vd. maddeleri uyarınca talepte bulunabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.10 YTL. temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.10.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy