(5846 S. K. m. 52, 58)
Dava ve Karar: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 15.06.2004 tarih ve 2001/802-2004/340 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ata Durak tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin yazarı Ahmet Hamdi Tanpınar olan 19. Asır Türk Edebiyatı Tarihi adlı eserin tüm mali haklarını, yazarın mirasçıları Y. K. T. ve N. T.'den 16.04.1981 tarihli sözleşme ile devralındığını, eserin basım, yayım ve dağıtım hakkının o günden itibaren müvekkilce kullanılmaya devam edildiğini, davalının ise 03.05.2001 tarihli ihtarname ile müvekkiline 16.04.1981 tarihli sözleşmeden cayma hakkını kullandığını bildirdiğini, oysa davalının yazarın mirasçısı olduğunu ispat edemediği gibi olayda 5846 sayılı FSEK.'nun 58. maddesinde düzenlenen cayma hakkının koşullarının bulunmadığını ileri sürerek, davalının cayma ihbarının geçersiz olduğunun tespiti ile 16.04.1981 tarihli telif hakkı devir sözleşmesinin geçerli olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının dayandığı sözleşmenin FSEK. ve BK. hükümleri uyarınca geçersiz olduğunu, aksi kabul edilse bile cayma hakkının usulüne uygun olarak kullanıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının dayandığı telif hakkı devir anlaşmasının FSEK.'nun 52. maddesinde öngörülen şartları taşımadığı, devredilen hakların tek tek sayılmadığı, ortada geçerli bir devir sözleşmesi bulunmayınca bu sözleşmeden cayma için gönderilen ihtarnamenin de geçersiz olduğu ve caymanın hükümsüz sayılması gerektiği, caymaya itiraz davası açılmasının da yersiz olduğu gerekçesiyle koşulları oluşmayan davanın reddine karar verilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.10.-YTL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.10.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy