(818 S. K. m. 19, 61)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 6. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 01.04.2004 tarih ve 2001/1777 - 2004/257 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dilek Ç. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı Eximbank'ın müvekkilinin sevk öncesi döviz ihracat kredisi başvurusunu kabul ederek, davalı Osmanlı Bankası üzerinden krediyi müvekkiline aktardığını, aracı banka olan Osmanlı Bankası ile 18.10.2000 tarihinde 400.000 Euro tutarında sözleşme imzalanarak bunun 300.000 Euro'sunun Eximbank'tan kalanının aracı bankadan kredi olarak kullanıldığını, T.C. Merkez Bankası ve devlet taahhüdündeki sabit döviz fiyatlarının serbest bırakılması sonucu geri ödemelerde zorlandığını, sözleşmenin çekilmez hale geldiğini, müvekkilinin temerrüde düşmemek için ödeme yapmak zorunda kaldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla fazladan ödenen şimdilik 1.000.000.000.-TL.nın ödeme tarihi olan 17.04.2001 tarihinden itibaren en yüksek reeskont oranında faiziyle birlikte davalılardan tahsiline yada hakkaniyet gereği sözleşmenin uyarlanmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı Osmanlı Bankası vekili, uyarlama koşullarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalılar, T.C.Merkez Bankası ve Eximbank A.Ş. vekilleri, müvekkillerine sözleşmenin tarafı olmadıklarının husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemişlerdir.
Davalı Hazine Müsteşarlığı vekili, öncelikle müvekkili yönünden davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini savunarak, görevsizlik kararı verilmesini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, uyarlanması istenen kredinin Eximbank A.Ş. kaynaklı bir kredi olduğu, diğer bankanın aracılığıyla davacıya ödendiği, Merkez Bankası'nın sözleşmenin tarafı olmadığı, Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı'nın döviz kurunun serbest bırakılması ile ilgili kararının idari nitelikte olduğu, bu yüzden karara karşı açılan davanın idari yargıda görülmesi gerektiği, bankanın kullandırdığı kredi nedeniyle haksız bir zenginleşmesinin olmadığı, ülkede yaşanan yüksek enflasyonda 2001 Şubat krizi sonrasında önemli bir değişiklik olmadığı, dövize kurlarındaki artışın umulmadık bir hal olarak kabul edilemeyeceği, tacir olan davacının bu durumu öngörülebileceği TL yerine döviz cinsinden borçlanmayı tercih ettiğine göre tercihinin olumlu veya olumsuz tüm sonuçlarına katlanması gerektiği gerekçesiyle Osmanlı Bankası (Garanti Bankası) A.Ş. ve Eximbank (Türkiye İhracat Kredi Bankası) A.Ş. hakkındaki davanın esastan, T.C.Merkez Bankası hakkındaki davanın husumet yönünden reddine ve T.C.Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı hakkındaki dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.10 YTL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10.10.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy