(6762 S. K. m. 792) (818 S. K. m. 113)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Kovancılar Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 07.04.2004 tarih ve 2001/326-2004/65 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Eti Krom A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dilek Çakıroğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı Özelleştirme İdaresi Başkanlığı'na bağlı diğer davalı Eti Krom A.Ş. ile müvekkili arasındaki sözleşmeye istinaden müvekkili tarafından yapılan krom ve kömür taşıması işi için taşıma ücretinin geç ödenmesi nedeniyle müvekkilinin gecikme faizi alacağı doğduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.406.524.528.-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Özelleştirme İdaresi Başkanlığı vekili, diğer davalının özelleştirme kapsamına alınmasına rağmen tüzel kişiliğinin halen devam ettiğini, bu nedenle müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, BK'nun 113/1. maddesi gereğince davacı kurumun faiz hakkının düştüğünü savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı Eti Krom A.Ş. vekili, BK'nun 113/1. maddesi gereğince asıl alacağın ödenmesiyle davacının faiz alacağı isteme hakkının düştüğünü savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı Eti Krom A.Ş.'nin tüzel kişiliğinin devam ettiği, kendi borçlarından sorumlu olduğu, bu nedenle davalı Özelleştirme İdaresi'ne husumet düşmeyeceği, taraflar arasındaki sözleşmede taşıma ücretinin ne zaman ödeneceği hususunda bir hüküm bulunmadığı, bu nedenle TTK'nun 792. maddesi göz önüne alınarak krom madeninin Yakacık İstasyonu'na, kok kömürlerinin ise Eti Krom A.Ş. Genel Müdürlüğü sahasına boşaltım tarihlerinde davacının taşıma ücretine hak kazandığı kabul edilerek, bu tarihten borcun ödendiği tarihe kadar geçen süre için faiz hesaplandığı, davalılar asıl borcun ödendiğini ve davacının faiz hakkını saklı tutmaması sebebiyle faiz isteyemeyeceğini savunmuşlarsa da davacı kurumun 26.02.2001, 18.05.2001 ve 04.05.2001 tarihli yazılarıyla faiz hakkını saklı tuttuğunun anlaşıldığı, davacının faize faiz yürütülmesi talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle davalı Özelleştirme İdaresi Başkanlığı hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, diğer davalı hakkındaki davanın 5.477.090.000.-TL için kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacının alacağını tahsil tarihinden önce gönderdiği 26.02.2001 tarihli yazısıyla faiz hakkını saklı tutmuş olduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17.10.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy