(1086 S. K. m. 437)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 25. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 02.10.2003 tarih ve 2002/855 - 2003/948 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Berkant Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı, davalıların 5 milyar TL bedel karşılığında işletmekte oldukları lokantayı kendisine ve dava dışı Ertan Sönmez'e devretmeyi taahhüt ettiklerini, payına düşen miktarı ödemesine rağmen devre yanaşmadıklarını, aldıkları parayı iade etmediklerini ileri sürerek, 2.114.000.000. TL.nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Ramazan Güneş, devir konusunda davacıyla anlaştıklarını, taksitler halinde dava dilekçesinde açıklanan parayı aldıklarını, davacının 22 gün süre ile lokantayı çalıştırdığını, diğer davalı ile anlaşmazlığa düştüğünü, kendisinin de lokantayı diğer davalıya bıraktığını, anlaşma gereği ödenen parayı masraflara mahsup ettiklerini bildirmiştir.
Mahkemece, iddialar, savunmalar, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davasını ispat için yazılı belge sunamadığı, tanık dinletme isteğinin kabul edilmediği, davasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Dava, ticari işletmenin devrinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir. Ancak, davalılardan Ramazan Güneş imzalı beyanıyla aradaki hukuki ilişkiyi kabul ederek uyuşmazlık konusu paranın alındığını, lokantayı teslim alan davacının diğer davalıyla anlaşamaması sonucu işyerini terk edip gittiğini ve ödemiş olduğu paranın da sözleşme gereği masraflara sayıldığını açıklamış olmasına rağmen, mahkemece bu savunma değerlendirilmeden ve işletmenin teslim edilip edilmediği yönündeki ispat külfetinin kimde olduğu hususu üzerinde durulmadan yazılı gerekçeyle hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24.10.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy