(1086 S. K. m. 275, 283, 284)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Niğde Asliye 2. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 04.11.2003 tarih ve 2002/407-2003/704 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 14.12.2004 günde davacılar avukatı B. ile davalılar avukatı M. gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Ayşe Altun tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, müvekkillerinden Ü. ve eşi E.'nin davalı S.'ın maliki, davalı N.'in sürücüsü olduğu davalı K. Turizm'e ait biletle bindikleri otobüste yolcu iken davalı A.'in kullandığı traktör ile çarpışması sonucu davacı Ü.'ın eşi, diğer davacıların annesi olan E.'nin vefat ettiğini, davacı Ü.'ın da %38 oranında işgücünü kaybedecek şekilde yaralandığını, sakat kalan ve emekli olmak durumunda kalan davacı Ü.'ın bakım gereksinimi nedeniyle uzun süre sonra evlendiğini, olay nedeniyle davacıların maddi ve manevi olarak zarara uğradığını ileri sürerek, şimdilik toplam 85.000.000.000 TL. manevi, 116.763.359.540 TL. maddi tazminatın olay tarihinden itibaren reeskont oranında faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı A., davaya yanıt vermemiştir.
Diğer davalılar vekili, emekli olmadan da maaşını alan ve eşinin ölümü nedeniyle evlenen davalı Ü.'ın maddi bir kaybı olmadığını, 18 yaşını dolduran G. ve B.'nun destekten yoksun kalma tazminatı isteyemeyeceğini, istenen manevi tazminatın fahiş olduğunu, olayın meydana gelmesinde müvekkillerinin kusuru bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı Ü.'ın %38 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği, olayda otobüs sürücüsü olan davalı N.'in %30, traktör sürücüsü olan davalı A.'in %70 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle, toplam 113.763.359.540 TL. maddi, 22.500.000.000 TL. manevi tazminatın olay tarihinden itibaren reeskont oranında faiziyle birlikte davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Karar, davalılar K. Tur. Ulus. Taş. Tic. Ltd. Şti, S. ve N. vekilince temyiz edilmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, mümeyyiz davalılar vekilinin manevi tazminata ilişkin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacılar vekili, davacı Ü. ve eşi E.'nin yolcu olarak bulunduğu mümeyyiz davalıların ilgilisi bulunduğu otobüsün yaptığı kaza sonrasında, davacı Ü.'ın yaralandığını, eşi E.'nin vefat ettiğini ileri sürerek, uğranılan zararın tazminini istemiştir. Mahkemece hükme esas alınan 01.04.2003 tarihli bilirkişi raporuna karşı mümeyyiz davalılar vekili tarafından 17.04.2003 tarihli dilekçe ile itiraz edilmiştir. Mahkemece, mümeyyiz davalılar vekilinin bilirkişi raporuna karşı ciddi itirazları dikkate alınarak, bilirkişi hesap tarihi itibariyle, işlemiş dönem zararının tespiti açısından öncelikle davacı Ü. ile müteveffa E.'nin emsallerinin aldıkları gerçek maaş durumu saptandıktan sonra, uzman bilirkişiden denetime elverişli yeni bir rapor alınması gerekirken, hüküm kurmak için yeterli bulunmayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle temyiz eden davalılar yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda ( 1 )numaralı bentte açıklanan nedenlerle mümeyyiz davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ( 2 )numaralı bentte açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar L. K. Tur. Ulus.Taş.Tic Ltd Şti, S. ve N. yararına BOZULMASINA, takdir edilen 400.000.000 TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak mümeyyiz davalılara verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14.12.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy