(818 S. K. m. 41) (4743 S. K. m. 6) (4389 S. K. m. 10)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 7.Ticaret Mahkemesi'nce verilen 16.03.2004 tarih ve 2001/710-2004/197 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi G. G. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankada döviz hesabı bulunduğunu, pasaport ve hesap cüzdanının hırsızlar tarafından çalınmasından sonra müvekkilinin kapısına bırakıldığını, şüphe üzerine bankaya gidildiğinde hesaptan para çekilmiş olduğunun anlaşıldığını, gerekli araştırmayı yapmayan bankanın kusurlu olduğunu ileri sürerek, 3000 USD. nın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, paranın online işlem ile çekildiğini, işlemi yapan memurun fotoğraf ve imza karşılaştırması yaptığını, davacının bankaya daha sonra müracaatında kendisine durumun izah edilerek imzasının alındığını, davacının iddiasının olağan akışa aykırı olduğunu, davacının hesap cüzdanının çalındığını bankaya bildirmemekle kusurlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının hesap cüzdanını gereken özenle saklamadığı, bankaya bildirimde bulunmadığı, bunun yanında davalı bankanın yaptığı ödemedeki imzanın davacıya ait olmadığı, banka memurunun gereken dikkati göstermediği, tarafların kusurların eşit derecede olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, 1500 USD. nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalı bankanın savunmasına göre banka personelinin davacının pasaportunu görmek suretiyle işlemi gerçekleştirdiği, yaptırılan bilirkişi incelemesine göre de, pasaporttaki kayıtlar ile ödeme fişindeki farklılıkların basit bir inceleme ile saptanabilecek nitelikte olup, davalı bankaya atfedilen kusur oranının yerinde bulunmasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, 4743 sayılı Yasa'nın 6 ncı maddesinin B/4 bendi gereğince, Emlak Bankası yargı harçlarından muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 14.11.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy