(6762 S. K. m. 1301)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu Asliye 2. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 21.5.2003 tarih ve 2001/541-2003/250 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 19.10.2004 günde davacı avukatı Uğur Karaağaç gelip davalı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Ali Orhan tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, dava dışı Norveç Firmasından Transbalkan Denizyolları Deniz Taşımacılığı A.Ş. (Transbalkan) nin Eksport Finans A.Ş. firmasının finansmanı ile iki gemi satın aldığını borçların finansör firmaya ödenmemesi üzerine Maliye Bakanlığı'nın finansör firma ile yapılan anlaşma gereğince gemilerin mülkiyetinin ve borçlarını Denizcilik Bankası T.A.O.na geçirildiğini, buna ilişkin 15.12.1980 tarihli borç anlaşması ile ilk alıcının borçlarının Denizcilik Bankası T.A.O tarafından üstlenildiğini ve 17.12.1980 tarihli ipotek sözleşmesi ile de finansör firma lehine gemilere ipotek konulduğunu, davalı şirketin RO/RO taşımacılığı ile iştigal etmemesi nedeniyle gemilerin davacıya devri için protokol imzalandığını, 25.8.1982 tarihli protokol ve 31.12.1984 tarihli gemi teslim protokolü ile tüm borçların davalı uhdesinde bırakıldığını, satış ve devir işlemleri sınırında gemilerin ipotekli olduğunun anlaşılması ve finansör firmanın ilk alıcı Transbalkan aleyhine açtığı dava sonunda 77.408.55 İsviçre Frankı'nın Transbalkan'dan tahsiline ilişkin karara dayanarak finansör firmanın ödeme yapıldığı takdirde ipoteğin kaldırılacağının bildirildiğini, bu hususun davalıya iletilmesine rağmen olumlu yanıt alınamadığını ve finansör firmaya olan borcun müvekkilince ödendiğini ileri sürerek, faizi ile birlikte toplam 79.988 İsviçre Frankı'na ulaşan borcun rücuen davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı vekili, sözü edilen gemiler ile ilgili tüm ipotek borçlarının müvekkilince ödendiğini ve hiçbir şirkete borçları kalmadığını, Kanton Mahkemesi kararının tenfizi kararı alınmadan davacının ödeme yapmasının hukuka aykırı olduğunu, zira tenfiz sırasında ileri sürülebilecek defiler bulunduğunu, ayrıca anılan mahkeme kararında da bu davanın tarafların yer almadığını, ipotek borçlarının ödenmesi nedeniyle davacının açması gereken ipoteğin fekki davasında her yönde yazılım yapılacağının davacıya bildirildiği, buna rağmen davacının doğrudan ödeme yaprak müvekkilinde talepte bulunmasının iyiniyetli olmadığını, kaldı ki talep edilen borcun Transbalkan'ın borcu olduğunu ve davacının üzerine düşmeyen borcu ödeyerek müvekkilin rücu etmesinin mümkün olmadığını, davacı şirketin davalının bağlı ortaklığı iken özelleştirme kapsamına alınarak 3.3.2000 tarihinde satıldığını, hisse satış sözleşmesinin 5 ve 7 maddesine göre müvekkili ve özelleştirme idaresini önceki borçlardan ibra ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, dava dışı Transbalkan Ltd. Şti.nin Eksport Finans'a olan borcunu ödemede güçlüğe düşmesi üzerine finansör firmanın İsviçre Cenevre Kanton Mahkemesinde dava açtığı, açılan dava sonunda masraflardan dolayı Transbalkan Ltd. Şti.nin 77.408.55 İsviçre Frankı ödemeye mahkum edildiği, anılan mahkeme kararının 29.1.1988 tarihli olduğu, davacının ise gemileri 31.12.1984 tarihinde teslim aldığı ve teslim sırasında gemilerde Eksport Finans lehine ipotek bulunduğu, davacı şirketin 2.3.2000 tarihinde özelleştirme yoluyla hisselerinin satıldığı ve mahkeme ilamında belirtilen finansör alacağının davacı yanca 13 yıl sonra 19.7.2001 tarihinde ödendiği, 13 yıl boyunca finansör firmanın alacağını takip etmediği gibi, mahkeme kararında da davacı ve davalının taraf olarak yer almadığı, kararın tenfizi yoluna gidilmediği davacının ödeyip rücu etmek istediği borcun ipotekle teminat altına alınmayan bir kısım masraflardan kaynaklandığı, davacının ipoteğin dayanağını oluşturan satış bedelinin ödenmiş olması nedeniyle dava yoluyla ipoteğin fekkini istemeden teminat olmayan bir borcun sırf ipotek alacaklısının muvafakatı ile ipoteğin kaldırılmasını sağlamak amacıyla ödenmesinden dolayı davalı şirketin herhangi bir sorumluluğu olamayacağı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davalı vekili gelmediğinden duruşma vekillik ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 2.220.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21.10.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy