(4822 S. K. Geç. m. 1) (4077 S. K. m. 10/A, 23) (1086 S. K. m. 8)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Çan Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 05.10.2004 tarih ve 2004/535-2004/632 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Muktedir Lale tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı Banka tarafından kredi kartı borcu nedeni ile müvekkili hakkında başlatılan icra takibi sonucu müvekkilince yaklaşık 20 milyar ödeme yapıldığını, 4822 sayılı yasanın geçici 1. maddesinden yararlanmak için yapılan başvurunun davacıya kredi kartı verilmeyip, bankomat kartı verildiğinden bahisle reddedildiğini, oysa müvekkilince fazla ödeme yapıldığını, anılan yasanın iadeyi mümkün kıldığını ileri sürerek, şimdilik 500.000.000-TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Banka vekili, görevli mahkemenin Sulh Hukuk Mahkemesi olduğunu savunarak, davanın usul ve esas yönünden reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar doğrultusunda, 5219 Sayılı yasa ile görev sınırının 5.000.000.000-TL. na çıkartıldığı, icra takip dosyasından ve dava dilekçesinden ana paranın 4.859.160.895-TL. olduğunun anlaşıldığı, fazla ödeme yapıldığı iddia edilen kısmın faize ilişkin olduğu, mahkemelerin görevinin belirlenmesinde faizin esas alınmayacağı gerekçeleriyle, mahkemenin görevsizliğine, istek halinde dosyanın Çan Sulh Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.
Dava, 4822 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunda Değişlik Yapılmasına Dair Kanun'un geçici 1. maddesi hükmüne dayalı istirdat istemine ilişkindir.
Karar tarihinden önce yürürlüğe giren 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanuna, 4822 sayılı Kanunla eklenen 10/A maddesinde, kredi kartı ile mal ve hizmet alımı sonucu nakdi krediye dönüşen veya kredi kartı ile nakit çekim suretiyle kullanılan kredilerin tüketici kredisi hükümlerine tabi olduğu, aynı yasayla değişik 23.maddede ise, bu kanunun uygulanmasıyla ilgili olarak çıkacak her türlü ihtilaflara tüketici mahkemelerinde bakılacağı hükme bağlanmıştır. Öte yandan, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu'nun 24.03.2005 tarih ve 188 sayılı kararı ile müstakil tüketici mahkemesi kurulmamış olan yerlerde tüketici mahkemelerinin görev alanına giren iş ve davalara, yargı çevreleri asliye hukuk mahkemesinin yargı çevresi ile aynı olmak üzere o yer asliye hukuk mahkemelerinde görülmesi kararlaştırılmıştır.
Somut olayda, Çan'da müstakil bir tüketici mahkemesi bulunmamakta olup, mahkemece, yazılı gerekçelerle görevsizlik kararı verilerek, istek halinde dosyanın Çan Sulh Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.
Bu durumda, mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde, işbu davanın tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılıp sonuçlandırılması gerekirken yazılı gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.
Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.11.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy