(6762 S. K. m. 768)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 9. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 23.09.2004 tarih ve 2004/13 - 2004/466 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin Almanya'dan ithal ettiği emtianın Ankara'ya karayolu ile taşınması işini davalının üstlendiğini ancak bir adedinin eksik teslim edildiğini, bunun değeri olan 11.280.22 Euro zarar doğduğunu ileri sürerek, bu meblağın ödeme günündeki TL karşılığının faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin acente olduğunu, asaleten açılan davanın husumet yönünden reddini istemiştir.
Mahkemece, dosya kapsamına göre, davalının eksik emtiayı dava sırasında davacıya teslim ettiği, davanın bu nedenle konusunun kalmadığı, davacı vekilinin sunduğu CMR belge tercümesinde davalının taşıyıcı olarak yer aldığı, acente olmayıp alt taşıyıcı konumunda olduğu, bu nedenle yargılama giderlerinden ve vekalet ücretinden davalının sorumlu bulunduğu gerekçesiyle, davanın konusu kalmadığından esas hakkında hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, taşıma sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.
Davalıya, taşıyan olarak doğrudan husumet yöneltildiği çekişmesiz olup, davalı yan vekili, müvekkilinin taşıyanın acentesi olduğunu, CMR taşıma belgesinde müvekkilinin belgeyi düzenleyen olarak yer aldığını, navlun faturasını düzenleyen şirket ile taşımayı yapan şirketin müvekkili olmadığını, alıcıya malın temini amacıyla müvekkilinin belgede adının geçtiğini savunmuştur. Mahkemece, davalının, acente değil, taşıyan şirket olduğu sonucuna varılmış ise de, savunma üzerinde yeterince durulmamıştır.
Davacının dayandığı belge fotokopilerine ve tercümelerine göre davalı, taşıyan konumunda ise de, davalının dayandığı belge fotokopilerinde taşıyan, dava dışı bir şirket olup, davalının dayandığı belgenin aslı, mahkemece kasaya alınmış ise de, belge aslı tartışmasız bırakılmıştır. Davacı yan vekili, dayandığı fotokopinin aslını sunamamış ve ibraz edemeyeceğine de bildirmiştir. Mahkemece, kasaya alınan belge aslının tercümesi yaptırılmamış, taşıma alanında uzman bilirkişi görüşüne başvurulmamış, davacı delillerinin, davalı delillerinden hangi nedenle üstün tutulduğunun gerekçeleri de ortaya konmamıştır. Davacı vekili, son celse, davalının belge aslının dava konusu taşıma ile ilgisinin bulunmadığını ileri sürmüş ise de, mahkemece, bu beyan dahi tartışılmamıştır. Davacının dayandığı belge tercümesinin, dosyadaki hangi diğer deliller ile desteklendiği de mahkemece, yeterince ortaya konamamıştır.
Bu durumda, mahkemece, tarafların tüm delilleri bu açıklamalar çerçevesinde ele alınıp, davalının hukuki durumunun yeterince değerlendirilmesi, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.12.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy