(CMR. m. 32)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 9. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 03.06.2004 tarih ve 2002/951 - 2004/562 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ata Durak tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı şirketin taşıyıcısı bulunduğu emtianın uğradığı hasar bedeli dolayısıyla müvekkili şirketten talepte bulunulması üzerine hak sahiplerine (10.273.930.000.-) TL ödemede bulunulduğunu, oysa asıl sorumlunun taşımayı gerçekleştiren davalı şirket olduğunu ileri sürerek, anılan meblağın 21.03.2002 ödeme tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, CMR Konvansiyonu'nun 32 nci maddesi uyarınca davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin taşıyıcı sıfatının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın zamanaşımı süresi dolmadan açıldığı, kaza ve hasarın davalının taşıma yaptığı sırada meydana geldiği gerekçesiyle, 10.273.930.000.- TL. nin dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 416.00 YTL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21.12.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy