(818 S. K. m. 41)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu Asliye 2. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 24.10.2003 tarih ve 2003/38-2003/483 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Dilek Çakıroğlu tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin Tayvan'dan ithal ettiği malların davalı tarafından İstanbul'a taşındığını, mallar 24.12.2002 tarihinde geldiği halde davalının bunu geç bildirmesi nedeniyle müvekkilinin 429 USD ardiye ücreti ödemek zorunda kaldığını, gecikmeden dolayı malların 2002 yılı stoklarına girmemesi nedeniyle müşterilerine teslim edilemediğini, bu yüzden müvekkilinin maddi ve manevi zarara uğradığını, ayrıca davalının aracılık hizmetleri nedeniyle fahiş bedel tahsil ettiğini ileri sürerek fazladan ödenen 429 USD ardiye ücreti, 817 USD aracılık hizmeti bedeli ile 1000 USD maddi ve 1500 USD manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin geç ihbarının söz konusu olmadığını, davacının müvekkilinin verdiği hizmet bedelini ihtirazi kayıtsız ödediğini, yükün parsiyel olarak gönderilmiş olması nedeniyle gümrük idaresinin tasarrufu sonucu malların antrepoya teslim edildiğini, dolayısıyla antrepo ücretinin müvekkilinden tahsilini gerektirecek bir kusuru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, konişmentoda davacıya ordinonun alınması için ihbar yapılması gerektiğinin belirtildiği, davacıya ihbarın 2.1.2003 tarihinde yapıldığı, tebligatta konteyner içindeki malları boşaltması için davacıya 7 günlük süre verildiği halde davalının malları gümrük deposuna boşaltmasının haksız olduğu, bu yüzden davacının ödediği ardiye ücretini davalıdan talep edebileceği, davalının talep ettiği hizmet bedelinin fazla olduğu, davacının maddi tazminat talebini ispatlayamadığı ve olayda manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının fazla aldığı 683 USD hizmet bedeli ve TC Denizcilik Liman İşletmelerine ödenen 964.500.000 TL ardiye ücretinin davalıdan tahsiline, maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 01.11.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy