(818 S. K. m. 41) (1086 S. K. m. 428)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Gebze Asliye 2. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 17.04.2003 tarih ve 2000/690-2003/251 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı B Sigorta A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Deniz Biltekin tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalıların malik, sürücü ve trafik sigortacısı olduğu aracın kaza yapması sonucu müvekkiline ait tesislerin zarar gördüğünü ileri sürerek, 1.256.898.705 TL.nin olay tarihinden itibaren faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Sigorta Şirketi, davalılara ait aracın poliçesine kayıtlarda rastlanılmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Diğer davalılar, davaya yanıt vermemişlerdir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davalı Erol E yönünden davanın açılmamış sayılmasına, diğer davalılar yönünden davanın kabulüne, ( sigorta şirketinin poliçe limiti sorumlu olmasına ) karar verilmiştir.
Kararı, davalı sigorta şirketi vekili temyiz etmiştir.
Dava, haksız eylemden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Davalı sigorta şirketi, diğer davalı T Ltd. Şti.ne ait aracın trafik sigortacısı olduğu gerekçesiyle sorumlu tutulmuştur. Oysa, davalı sigorta şirketi yargılama sürecine verdiği cevap dilekçesi ve cevabi yazılarda diğer davalıya ait aracın poliçesine kayıtlarında rastlanılmadığını, belirten poliçe numarasının kazaya karışan üçüncü şahsın aracına ait olduğunu savunmuştur. Gerçekten de, 20.01.2000 tarihli kaza tutanağının incelemesinde, davalı sigorta şirketinin davalı T Ltd. Şti.ne ait aracın ( 31 T... 447 ) değil, kazaya karışan Osman E'a ait aracın ( 34 L... 49 ) trafik sigortacısı olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece bu yön üzerinde durulup, davalı sigortaya husumet düşüp düşmeyeceği açıklığa kavuşturulmadan davalı sigortanın da tazminattan sorumlu tutulmuş olması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı B Sigorta Şirketi A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.11.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy