(6762 S. K. m. 4, 5) (4077 S. K. m. 3, 10, 23) (1086 S. K. m. 7, 27)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 4. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 25.06.2003 tarih ve 2002/102-2003/388 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi S.ç. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra, işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan aldığı dövize endeksli konut kredisine ilişkin sözleşmesinin uyarlanmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararlar, dairemizce eksik inceleme gerekçesiyle üç kez bozulmuş, bozmaya uyularak, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dava, dövize endeksli konut kredisi sözleşmenin uyarlanması istemine ilişkindir.
Hükmün bozulmasından sonra, ancak temyize konu yeni hüküm tarihi arasında, 4077 Sayılı Kanun'un 3'üncü maddesinde, 4822 Sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile "konut" kavramı, "mal" kavramına dahil edilmekle, "konut kredisi", 10'uncu maddede düzenlenen "tüketici kredisi" kapsamına alınmış olup, bu durumda, aynı kanunun 23/1 'inci madde hükmü karşısında bu davaya bakmak, tüketici mahkemelerinin görevine girmiştir.
Mahkemelerin görevi, kamu düzenine ilişkin olup, yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gerekmektedir. O halde, mahkemece, bu davaya bakmak görevinin Ankara Tüketici Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilerek, buna göre, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, esasa girilip, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.
2 - Bozma neden ve şekline göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda ( 1 )nolu bentte açıklanan nedenle, hükmün BOZULMASINA, ( 2 )nolu bentte açıklanan nedenle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz eden A'ya iadesine, Bankalar Kanunu'nun 4672 Sayılı Yasayla değişik 14/5/c maddesi gereğince davalı M. Bankası'ndan harç alınmasına mahal olmadığına, 24.01.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy