(6762 S.K. m.3) (3095 S.K. m.2/2) (2004 S.K. m.67)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Asliye 6. Hukuk Mahkemesi'nce verilen 26.03.2002 tarih ve 2001/68-2002/171 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Deniz Biltekin tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalının işyerinde kaçak elektrik kullanması nedeniyle doğan alacağın tahsili amacıyla yapılan takibin itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptaline, takibin devamına, % 40 icra inkar tazminatına mahkumiyetine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece, iddia, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davanın kısmen kabulüne ve takibin 2.228.555.204.- TL. üzerinden devamına, yasal faiz uygulanmasına, icra inkar tazminatının, uyuşmazlık haksız fiilden doğduğundan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Ancak, dava haksız fiilden kaynaklanmakta olup davalı tarafa ait işyerinin ""dershane"" olduğu tespit edilmiştir. TTK'nın 3. maddesi uyarınca, bu müesseseyi ilgilendiren fiil ve işlerin ticari sayılmasına ve ayrıca 15.12.1999 gün ve 4489 sayılı yasa ile değişik 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesinde, ""Arada sözleşme olmasa bile, ticari işlerde temerrüt faizi, T.C. Merkez Bankası'nın kısa vadeli krediler için öngördüğü avanslar için uygulanan faiz oranına göre istenebileceği" belirtilmiş olmasına göre ve davacı dava dilekçesinde açıkça avans faizi istememiş ise de, % 70 ticari faiz istemiş olup bundan kastedilen, yasal faiz oranının üzerinde olan avans faizi olarak anlaşılarak, avans faizi oranında temerrüt faizine hükmedilmek gerekirken, yasal faize hükmedilmesi doğru görülmemiş ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda ( 1 ) No'lu bentte yazılı nedenlerle, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ( 2 ) No'lu bentte açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasındaki ""yasal faizi" ibaresinin çıkartılarak yerine "% 70'i aşmayacak şekilde değişen oranlarda avans faizi" ibaresinin eklenmesine, kararın düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 08.11.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy