(818 S. K. m. 41)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 5. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 26.05.2004 tarih ve 2003/966-2004/681 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davacı şirket nezdinde nakliyat rizikolarına karşı sigortalı bulunan FM ve TV verici sistemlerinin İtalya'dan İstanbul'a naklinin davalı tarafından gerçekleştirildiğini, taşıma esnasında bir kısım emteanın kaybolduğu anlaşılmış ve eksiklik tespit ettirilmiş, davacı şirketçe sigortalı mal sahibine 24.10.2002 tarihinde 3.457.883.000 TL. tazminat ödenmiş olduğunu belirterek bu miktar tazminatın 24.12.2002 tarihinden itibaren reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı vekili, taşıyıcı firmanın Schenker İtaliana SPA olup, davalının ise bu taşıyıcının İstanbul'da gümrük işlemlerini takip eden acentası olduğunu, davanın taşıyıcıya izafeten açılması gerektiğini, ayrıca olayda malların tam ve eksiksiz taşındığını, gümrükte düzenlenen tutanakta malların orijinal ve sağlam olduğu tespit edildiğini, böylece bir kısım malların eksik gönderilmiş olduğunu, dava edilen miktarın da fahiş olduğunu, ayrıca davanın zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, ibraz edilen belge ve delillere göre, taşıyıcının Schenker İtaliana SPA firması olduğu, davalının ise yetkili acenta olduğu, davanın asıl taşıyıcıya izafeten acentaya karşı açılması gerektiği, doğrudan acentaya husumet yöneltilemeyeceği gibi ıslahla da hasım değiştirmenin mümkün olmadığı gerekçeleriyle davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.
Davalı gözüken Schenker Arkas Nakliyat ve Ticaret A.Ş.nin, Schenker İtaliana SPA.nın acentası olduğu, asıl taşıyıcının Schenker İtaliana SPA olduğu dosyaya sunulan belgelerden anlaşıldığı gibi taraflar arasında da bu konuda bir ihtilaf yoktur. Dava dilekçesinde delil olarak bildirilen ve davacı vekilinin delil listesine ekli belgelerden sair delil kapsamından, davanın asıl taşıyıcı Schenker İtaliana SPA'na karşı açıldığı anlaşılmaktadır. Nitekim davacı vekili, 31.03.2004 tarihli dilekçesinde davanın bu asıl taşıyıcıya karşı devamını istemiştir. Temsilde hatanın düzeltilmesi her zaman mümkün olmasına göre, mahkemece davanın husumet yönünden reddi doğru olmamış, hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.12.2005 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy