(556 S. K.H.K. m. 1)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 04.11.2003 tarih ve 2003/9 - 2003/602 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi P. Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirketin tescilli unvanı, markası ve logosunun uzun yıllar verilen emek, masraf ve uğraşlar sonucu tanındığını, davalı şirketin müvekkili şirketin markasını aynı şekilde haksız olarak kullandığını, bu durumun tanınmış marka hakkına tecavüz ve hüsnüniyet kaidelerine aykırılık nedeniyle haksız rekabete meydan verdiğini ileri sürerek, tecavüzün durdurulmasına davalı tarafın unvanı içinde bulunan K. kelimesinin sicilden terkini ile markanın iptaline, dilekçede belirttiği diğer taleplerin kabulü ile 5.000.000.000.-TL maddi ve 20.000.000.000.-TL manevi tazminatın faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı ve müvekkili şirketin faaliyet konularının farklı olduğunu, K. markasının tanınmış marka olmadığını, müvekkili şirketin ticari unvanının 04.07.1989 yılında tescil edildiğini, davacının markasına herhangi bir tecavüz bulunmadığı gibi, haksız rekabet şartlarının da oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile davalının ticaret unvanında K. lafzını kullanmasının davacının markasına ve ticari unvanına tecavüz teşkil ettiğinin tespit ve önlenmesine, davalının ticaret unvanından K. lafzının terkinine, takdiren 1.000.000.000.-TL maddi ve 1.000.000.000.-TL manevi tazminatın faiziyle davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 11.11.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy