(2918 S. K. m. 108) (1086 S. K. m. 438) (Karayolları Trafik Garanti Fonu Yönetmeliği m. 8)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Kozan Asliye 1.Hukuk Mahkemesi'nce verilen 12.11.2003 tarih ve 2003/301 - 2003/454 sayılı kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı V. G. vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 21.12.2004 günde taraf avukatları tebligata rağmen gelmediğinden tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra, dava dosyası için Tetkik Hakimi Y. A. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalıların maliki ve sürücüsü bulundukları trafik sigortasız aracın 6/8 kusurla karıştığı kazadan dolayı üçüncü kişilerce açılan dava sonunda müvekkilinin garanti fonu hesabından ödeme yapılmasından davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, (13.842.422.529.-) TL.nın ödeme tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan rücuan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılardan V. G. vekili, dava tarihinde davacı aleyhindeki davanın kesinleşmediğini, rücu davasının dinlenemeyeceğini savunmuştur.
Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, 2002/444 sayılı dava dosyası kapsamına göre, davalı sürücü M.Kont'un 6/8 kusurlu olarak karıştığı trafik kazasında ölen üçüncü kişi mirasçılarına davacı kurumca 2918 sayılı KTK.nun 108 ve Karayolları Trafik Garanti Fonu Hesabı Yönetmeliği'nin 8/6 nci maddesi uyarınca (13.842.422.529.-) TL ödenmesinden davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalılardan V. G. vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılardan V. G. vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Ancak, hüküm altına alınan alacağa nazaran davacı yararına (1.030.545.350.000.-) TL vekalet ücreti tayini doğru olmamıştır. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, hükmün bu yön bakımından HUMK. nun 438/7 nci maddesi uyarınca aşağıdaki gibi düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentteki nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentteki nedenlerle hüküm fıkrasının 3 ncü bendindeki vekalet ücreti miktarının (1.030.545.350.-) TL olarak düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu biçimiyle ONANMASINA, davacı vekili duruşmaya gelmediğinden duruşma vekillik ücretinin takdirine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.12.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy